Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/15702 · K. 2012/5795

11. Hukuk Dairesi         2010/15702 E.  ,  2012/5795 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/07/2010 tarih ve 2009/250-2010/499 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin eski ortaklarından olan davalının 30/06/2005 tarihinde yapılan protokol ile hisselerini ...ile ...'a devrettiğini, davalının müvekkili şirketin ortağı bulunduğu dönemlere ilişkin olarak Maliye Bakanlığı Gelir İdaresince yapılan inceleme sonucunda kurumlar vergisi, kurumlar geçici vergisi ve damga vergisi adı altında 165.285,28 TL ve yine vergi ziyaı cezası adı altında 165.285,28 TL tahakkuk ettirildiğini, uzlaşma sonucu olan 182.411,50 TL vergiyi ödediklerini, bu meblağdan davalının hissesi oranında sorumlu olduğunu ileri sürerek, 89.381,63 TL'nın fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000 TL'lık kısmının avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin hissesini 30/06/2005 tarihinde sattığını, vergi dairesindeki incelemenin ise 21/03/2007-22/03/2007 ve 02/07/2007 tarihli olduğunu, müvekkilinin bu tarihte ortak olmadığını, müvekkilinin şirket hissesini aktif ve pasifleri ile diğer ortaklara devrettiği için vergi cezasından da sorumlu olamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, alıcıların satış tarihinden önceki borçlar için satıcıyı ibra ettiği, bu sebeple davalının ortak olduğu döneme ait olsa dahi vergi borcunun sorumlusunun artık alıcılar olduğu, davanın bir sorumluluk davası olmadığı, davacı şirketin doğrudan ortaklığı sona ermiş davalıdan vergi cezasını istemesinin mümkün olmadığı gerekesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.