Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/16419 · K. 2012/20102

11. Hukuk Dairesi         2010/16419 E.  ,  2012/20102 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/09/2010 tarih ve 2010/42-2010/193 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04/12/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalı adına TPE nezdinde tescilli 31/12/1994 gün 81701 nolu "DOYUM" markasının tescilli olduğu "hayvan yemleri, salam, sosis, sucuk, pastırma, balık ve konserveleri” emtialarında 556 sayılı KHK’nin 14. maddesi anlamında kullanılmadığını, müvekkilinin 18.04.2008 tarihli marka başvurusunun davalıya ait marka nedeniyle reddedildiğini ileri sürerek davalıya ait 81701 nolu DOYUM markasının “hayvan yemleri, salam, sosis, sucuk, pastırma, balık ve konserveleri” emtialarında kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkili ile dava dışı Altınkaya A.Ş. arasında 25.7.2008 tarihinde fason üretim sözleşmesi yapıldığını, bu sözleşmeye göre sucuk, salam, sosis, pastırma, kavurma ve jambon üretiminin müvekkiline ait DOYUM markası ile yapılacağının kararlaştırıldığını, “balık konserveleri ve hayvan yemlerinin” ise markanın kullanıldığı et ve et ürünleri ile bağlantılı olduğu, davacının markasının bu emtialarda kullanılmasının iltibas yaratacağını savunarak davanın reddini talep etmiş; karşı davasında ise, davacı şirketin tescil sahibi olduğu 31867 nolu "Pınar Doyum" ve 99/015069 nolu "pınar doyum" markalarının 556 sayılı KHK’nin 14,42/c maddesi kapsamında kullanılmama nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı-karşı davacının yetkisizlik kararının kesinleşmesinden itibaren 10 günlük süre içerisinde yeniden dilekçe vermemesi nedeniyle karşı davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği, markanın kullanıldığı hususunun ispatının marka sahibine ait olduğu, davalının uyuşmazlığa konu markayı salam, sosis, sucuk ürünleri bakımından dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık süreç içerisinde 556 sayılı KHK’nin 14. maddesine uygun kullandığı, pastırma, balık ve konserveleri emtiaları yönünde kullanıma dair delil bulunmadığı, ancak her ne kadar pastırma, balık ve konserve ürünleri yönünden kullanıma dair delil mevcut değil ise de, markanın başvuru tarihi 12/07/1994 olup, 29, 30, 31, 32, 33 sınıflardaki bir kısım mallar yönünden tescilli olduğu, tescilin yapıldığı tarihteki TPE’nin sınıflandırma sistemi dikkate alındığında "salam, sosis, sucuk, pastırma, balık ve konserveler" 32. sınıfta tescil edilmekte iken, sınıflandırma sisteminde değişiklik yapılması neticesi dava tarihinde 29. sınıfta "et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri" yer almakta olup, önceki sınıflandırma sistemine göre tek tek ürün adı (salam, sucuk, sosis, pastırma, balık ve konserveleri) sayılmayarak, daha geniş anlamda ve belirtilen ürünleri de içine alacak şekilde düzenleme yoluna gidildiği, bu durumda davalının uyuşmazlığa konu "DOYUM" markasını "et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri" sınıfında kullanmış olduğunun kabulü gerektiği, hayvan yemleri yönünden ise, kullanıma dair hiçbir delil mevcut olmadığı, hayvan yemleri ürünlerinin yukarıda sayılan ürünlerden (önceki sınıflandırma da salam, sucuk, sosis, pastırma, balık ve konserveleri; yeni sınıflandırmada et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri) üretimden tüketime kadar geçen aşama, tüketici kitlesi, sunuluş yerleri gibi kriterler dikkate alındığında farklı olduğu, bu nedenle kullanmama nedeniyle iptali gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı adına TPE nezdinde tescilli 31/12/1994 gün 81701 nolu markanın "hayvan yemleri" emtiası yönünden iptaline, sicilden terkinine, diğer emtialar (salam, sucuk, sosis, pastırma, balık ve konserveleri) yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dava, davalı adına TPE nezdinde tescilli 31/12/1994 gün 81701 nolu "DOYUM" markasının tescilli olduğu "hayvan yemleri, salam, sosis, sucuk, pastırma, balık ve konserveleri” emtialarında 556 sayılı KHK’nin 14. maddesi anlamında kullanılmadığı iddiasına dayalı markanın anılan emtialar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece her ne kadar yukarıda belirtilen gerekçeyle "pastırma, balık ve konserveleri” yönünden hükümsüzlük talebinin reddine karar verilmiş ise de, davalıya ait marka tescil belgesinde ürünler tek tek sayıldığına ve bu emtialar yönünden 556 sayılı KHK’nin 14. maddesi anlamında ciddi bir kullanım olmadığı kanıtlandığına göre bu emtialar yönünden de hükümsüzlük kararı verilmesi gerekirken sınıflandırma esasına dayalı olarak sonradan meydana gelen değişikliğin anılan 14. ve 42/c. maddesine dayalı hükümsüzlük davasını etkileyemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.