Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2010/1707 · K. 2010/13766

(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/1707 E.  ,  2010/13766 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi davacı vekilincede duruşmalı olarak talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2 maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere, verilen kararın bozma kararına uygun olmasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı 11.5.2006 tarihli dava dilekçesi ile davacının meslek hastalığı sonucu % 46,2 oranında sürekli işgöremez duruma geldiğini ileri sürerek 25.000,00 TL manevi tazminatın, 21.6.2006 tarihli dava dilekçesi ile de sürekli işgöremezlik oranının % 72 ye yükselmiş olması nedeniyle fark maluliyet için 25.000,00 TL manevi tazminatın davalı işverenden tahsilini istemiştir. Mahkemece davacının % 60 oranında sürekli işgöremez duruma geldiğinin kabulüyle 15.000,00 TL manevi tazminatın 28.6.2000 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiştir. Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 1955-1963 yılları arasında davalıya ait işyerinde 1963-1984 yılları arasında Almanya'da bir maden ocağında çalıştığı, Almanya'da 20.12.1999 tarihli rapor ile meslek hastalığı nedeniyle Kasım 2002 Kontrol kaydı ile % 30 oranında sürekli işgöremezliğe uğradığının bildirildiği, Trabzon Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin 28.6.2000 tarihli raporu ile Ekim 2003 tarihinde kontrol kaydıyla % 39,2 oranında, SSK Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinin 1.8.2005 tarihinde kontrol kaydı ile % 46,2 , 30.5.2006 tarihli raporu ile % 72 oranında sürekli işgöremez durumda olduğunun bildirildiği, YSK tarafından 3.6.2008 tarihinde 20.5.2006 tarihli rapora göre % 60 oranında sürekli iş göremez durumda olduğuna karar verildiği, ATK 3.İhtisas Kurulunca 31.8.2009 tarihli rapor ile % 60 oranında sürekli iş göremez durumda olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır. SSK Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinin 30.5.2006 tarihli raporunda davacının % 72 oranında sürekli işgöremez duruma geldiği bildirilmekle davacının ATK ve YSK raporlarında belirtilen % 60 oranında sürekli iş göremez duruma geldiği tarihin tespiti önem kazanmaktadır. Yapılacak iş ATK.dan yeniden rapor alınarak davacının SSK Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinin 30.5.2006 tarihli raporu ile sürekli iş göremezlik oranının azalma göstererek mi % 60 'a düştüğü, yoksa davacının 30.5.2006 tarihinden beri mi % 60 oranında sürekli iş göremez durumda olduğunu belirlemek ve davacının % 46,2 oranına göre 25.000,00 TL, bu oranın % 72 e yükselmiş olması nedeniyle % 25,80 fark maluliyet nedeniyle 25.000,00 TL manevi tazminat istediği gözetilerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir. Mahkemenin kabul şekli bakımından da davacı % 46,2 oranına göre ayrı, bu oranın % 72 ye çıkması nedeniyle % 25,80 fark maluliyet nedeniyle ayrı miktarda manevi tazminat talebinde bulunduğu halde % 60 oranı üzerinden topluca manevi tazminat takdir edilmiş olması, ayrıca davacının 28.6.2000 tarihinde % 39,2 oranında sürekli işgöremezliğe uğradığı dosyadaki rapor ile belli olduğu ve ATK ca davacının % 60 sürekli işgöremezliğe 28.6.2000 tarihi itibariyle girdiğine ilişkin bir belirleme yapılmadığı halde hüküm altına alınan manevi tazminatın tamamına 28.6.2000 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmüş olması da hatalı olmuştur. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların manevi tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 30.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.