Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/1801 · K. 2010/5628

11. Hukuk Dairesi         2010/1801 E.  ,  2010/5628 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/01/2008 gün ve 2007/7-2008/13 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.12.2009 gün ve 2008/8173 E - 2009/12916 K sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkiline ait “... LABNE” markasının 1986 yılında tescil edildiğini, bunun yanında “... LABNE”, “... LABANEH” ve “LABNEM” markalarının da bulunduğunu, buna rağmen davalının “TRAKYA ÇİFTLİĞİ LABNEH” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPE nezdinde başvuruda bulunduğunu, müvekkili tarafından yapılan itirazın haksız yere reddedildiğini ileri sürerek, Y.İ.D.K. kararının iptaline ve tescil edilmiş ise davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı GC Gıda San.A.Ş. vekili, markaların birbirine benzemediğini, labne kelimesinin peynir türünü ifade ettiğini, Labneh kelimesinin de aynı anlama geldiğini, markalarının esas unsurunun Trakya Çiftliği ibaresi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, LABNEH sözcüğünün özellikle Ortadoğu ülkelerinde çok bilinen yoğurtlu bir peynir cinsi olduğu, peynir emtiası için doğrudan labneh sözcüğünü yardımcı unsur olarak içeren bir markanın tescil başvurusunu engelleyebilmesinin mümkün olmadığı, davalı markasındaki labneh sözcüğünün peynir cinsini ifade etmesi nedeniyle yardımcı unsur niteliğinde olduğu, asıl unsurun Trakya Çiftliği olduğu, davacı markalarında esas unsurun ... kelimesi olduğu, labneh ibaresi dışında benzerlik bulunmadığı, cins bildiren kelimelerin bir kişinin tekeline bırakılamayacağı, davacının yoğun kullanımla bağımsızlaştırdığı iddiasının kanıtlanamadığı, 556 sayılı KHK’nin 7/1-b ve 8/1-b maddeleri anlamında tescil engelinin varlığından söz edilmeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2008/8173 E - 2009/12916 K sayılı ilamıyla onanmıştır. Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 20.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.