Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2010/18370 · K. 2013/7175

4. Ceza Dairesi         2010/18370 E.  ,  2013/7175 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında; atılı suçu işlemediğini, yurt dışına giden tırlarda şoför olarak çalıştığını, Irak'a gittiğinde eşyalarını ve telefonunu Zaho'da bir bakkala bıraktığını onun bu mesajları göndermiş olabileceğini ileri sürmesi karşısında, sanığın suç tarihinde Irak'ta olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması, 2- Mahkemenin kabulüne göre de; Dairemizce de benimsenen YCGK'nın 03.02.2009 gün ve 08/250-09/13 sayılı kararında belirtildiği üzere CMK'nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının, yalnız basit bir araştırma ile belirlenebilecek maddi, somut ve belirlenebilir nitelikteki zararı kapsaması, tehdit suçunda giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, sabıkasız olan ve yeniden suç işlemeyeceği kanaatinin oluştuğundan bahisle cezası ertelenen sanık hakkında "müştekinin herhangi bir maddi manevi zararının giderilmediği ve giderilmeyeceği" biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.