Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2010/18960 · K. 2010/17800

3. Hukuk Dairesi         2010/18960 E.  ,  2010/17800 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Dava dilekçesinde; 10.01.2008 tarihinde evlenen taraflar arasında bir kısım problemlerin olduğu, davalı kocanın bir süre önce evi terkettiği, ... bir ev kiralamak zorunda kalan davacının işi ve gelirinin bulunmadığı ileri sürülerek, 500 TL tedbir nafakasına hükmedilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüyle aylık 350 TL nafakanın davalıdan tahsili cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Uyuşmazlık, TMK.nun 197. maddesi uyarınca tedbir nafakası talebine ilişkindir. TMK.nun 197/2. maddesi uyarınca, birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır. Evlilik birliği devam ederken ayrı yaşam halinde istenen tedbir nafakalarında davacının nafakaya hak kazanabilmesi için ayrı yaşamda haklı olduğunu kanıtlaması gerekmektedir. Somut olayda ise; hem davalı tanıklarının beyanları hem de taraflar arasında Tavas Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/81 E.-2010/96 K. sayılı dosyası ile görülüp, kesinleşen boşanma dava dosyası içeriği dikkate alındığında, davacı eş ayrı yaşamda haklılık olgusunu ispat edememiştir. Mahkemece; yukarıda açıklanan hususlar karşısında davanın reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerktirmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.