Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2010/1990 · K. 2010/3694

(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/1990 E.  ,  2010/3694 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi, Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, müvekkilinin trafik sigortacısı olduğu aracın, davalı sigortalı tarafından alkollü kullanılması sırasında meydana gelen kaza sonucunda, hayatını kaybeden kişinin yakınlarına müvekkilince tazminat ödendiğini ileri sürerek, ödenen 11.700,00 TL’nin davalıdan rücuan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kesinleşen ceza mahkemesi ilamı uyarınca, davalının alkollü araç kullanımı sırasında 6/8 oranında kusurlu eylemi ile kazaya neden olduğunun anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, trafik sigortasından kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B.4-d maddesinde, kazanın sürücünün alkollü içki almış olması nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş bulunmasından dolayı meydana gelmesi halinde, sigortacının ödediği tazminatı sigortalısına rücu edebileceği düzenlenmiştir. Sürücünün alkollü olması rücu koşullarının oluşması için tek başına yeterli değildir, kazanın, münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisinden kaynaklanması gerekir. Somut uyuşmazlıkta, sigortalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde 6/8 oranında kusurlu olduğu, hayatını kaybeden yayanın ise 2/8 oranında kusurlu olduğu kabul edilmiştir. Bu durumda kazanın meydana gelmesinde salt alkolün etkisinden söz edilemez. Mahkemece, rücu koşulu oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 20.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.