İçtihatYargıtay11. Hukuk Dairesi
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/1998 · K. 2010/6391
- Esas No
- 2010/1998
- Karar No
- 2010/6391
- Karar Tarihi
- 03.06.2010
Karar Metni
11. Hukuk Dairesi 2010/1998 E. , 2010/6391 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Ankara 8.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.03.2004 gün ve 2004/213 - 2007/458 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.10.2009 gün ve 2008/5726 - 2009/10479 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar vekili, davalılardan ...’ın müvekkillerine ait fabrikada müdür olarak görev yaptığını, doğal soda üretimi konusunda bir İngiliz firmasıyla müvekkilleri arasında gizli ticari anlaşması yapıldığını ve bu gizliliğe bağlı kalacağına dair davalı müdürün de taahhüdünün alındığını ancak bu gizlilik taahhüdüne aykırı olarak davalı şahsın istifa ederek müvekkiliyle aynı iş kolunda faaliyet gösteren diğer davalı firmada çalışmaya başlamasıyla haksız rekabet oluştuğunu ileri sürerek, haksız rekabetin tespit ve men'ine, gizli bilgilerin kullanılmasının önlenmesine ve 100.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davacıların uğradığı bir zararın oluşmadığını ve iddiaların soyut olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, gizlilik anlaşmasına konu bilgilerin kullanıldığına dair delil bulunmadığı, davalı çalışanın işten ayrılma halinde 5 yıl benzer işte çalışmama taahhüdünün çalışma özgürlüğünü zedeler ağır hüküm olduğundan geçersiz olduğu ve davalı firmanın davalıyı işe almasının iyiniyet kurallarına aykırılık olduğunun ispatlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 12.08.2009 tarihli kararında yazılı gerekçeyle onanmıştır.
Davacılar vekili bu kez karar düzletme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 03.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.