Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2010/2096 · K. 2011/1073

4. Hukuk Dairesi         2010/2096 E.  ,  2011/1073 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/08/2008 ve 12/09/2008 günlü dilekçeler ile açılan dava ve karşı davada manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava ve karşı davanın reddine dair verilen 16/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili ile davalı-karşı davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşı davacının tüm, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davacı-karşı davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, hakaret ve tehdit niteliğindeki haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece, davalı-karşı davacı hakkında açılan ceza davasında hakaret eylemlerinin karşılıklı olduğunun belirlendiği gerekçesiyle, istemin reddine karar verilmiştir Dosya içeriğinden; gelin-görümce olup aralarında anlaşmazlık bulunan taraflardan davacının davalıya, " ... sen hastasın ... " dediği, bunun üzerine davalının da davacıya küfredip onu tehdit ettiği, ceza mahkemesince tarafların eylemleri belirlenerek hakaretin karşılıklı olduğu gerekçesiyle ceza tertibine yer olmadığına karar verildiği, tehdit suçu nedeni ile davalının cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Hakaret eylemlerinin karşılıklı olması manevi tazminat isteminin tümden reddedilmesi için yeterli olmayıp sadece tazminat tutarının belirlenmesinde etkili olabilecek bir olgudur. Diğer yandan, davalının tehdit eylemi nedeniyle cezalandırılmasına ilişkin ceza mahkemesi kararı, Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince hukuk yargıcı yönünden bağlayacağı olup davacı yararına manevi tazminat takdirini gerektirir. Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, olaya uygun olmayan gerekçe ile isternin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA; davalı-karşı davacının tüm, davacı-karşı davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.