Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2010/21354 · K. 2011/2209

3. Hukuk Dairesi         2010/21354 E.  ,  2011/2209 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ Dava dilekçesinde 1.867,88 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Dava dilekçesinde; TÜİK uzman kadrosu karşılık gösterilmek suretiyle sözleşmeli personel olarak çalışan davalıya 04.01.2006-30.04.2008 tarihleri arasında denetim tazminatı ödendiği, ancak Maliye Bakanlığının yazısı ile bu ödemelerin yersiz olduğunun belirtildiği ileri sürülerek davalıya yersiz olarak ödenen 1 867,88 TL. alacağın ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi istenilmiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davalıya yapılan ödemenin idari bir karar ve tasarrufa dayandığı bir kamu kurumunun çalıştırdığı memuruna Yasa, Yönetmelik, Bakanlar Kurulu Kararı ve diğer mevzuata göre ücret ve tazminat ödediği Borçlar Kanununun 62. maddesi koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davada, davacı idarenin; (sözleşmeli personel olmasına rağmen) hataen E. Denetim tazminatı adı altında ödemede bulunulduğu ileri sürülerek; yersiz ödenen 1 867,88 TL'nin faiziyle tahsili istenilmektedir. Borçlar Kanununun 62. maddesi gereğince, borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir. Yine, HGK.nun 25.12.1984 tarih, 1982/13-387 E.-1984/997 K. sayılı kararında; herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemelerin idare tarafından BK.nun sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri istenebileceği açıklanmıştır. O halde, mahkemece davacı idare tarafından yapılan ödemenin, Borçlar Kanununun sebepsiz zenginleşme kuralları çerçevesinde istenebileceği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi yanlış olup, bozmayı gerektirmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.