Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2010/2295 · K. 2011/3746

2. Hukuk Dairesi         2010/2295 E.  ,  2011/3746 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Altınözü Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi TARİHİ :9.12.2009 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (koca) tarafından; kusur tespiti, maddi ve manevi tazminat ve yoksulluk ve iştirak nafakaları yönünden davalı-davacı tarafından da boşanma ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Toplanan delillerden davacı-davalı kocanın eşine şiddet uyguladığı, evde baskı altında tutarak kimseyle görüştürmediği, fiili ayrılık döneminde müşterek konuta başka kadın getirerek onunla yaşamaya başladığı; davalı-davacı kadının da evi terkederken koca ve ailesine hakarette bulunduğu anlaşılmaktadır. Ancak davalı-davacı kadının hakaretinden sonra koca eşini getirmeye gidip onu ikna etmeye çalışarak barışma girişiminde bulunmuştur. Davacı-davalı koca 17.6.2009 tarihli duruşmada bu iradesini beyan ettiği gibi, tanıklar da bu hususu doğrulamıştır. Bu girişimi ile eşini affetmiş ve onun kusurlu hareketini hoşgörüyle karşılamıştır. Bu nedenle kadının affedilen ya da en azından hoşgörüyle karşılanan bu davranışı nedeniyle boşanma hükmü kurulamaz. Gerçekleşen olaylara göre evlilik birliğinin sarsılmasında davacı-davalı koca tamamen kusurludur. Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2) Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacı-davalının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalı-davacıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple davalı-davacı (kadın) yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre, kocanın temyiz itirazları ile davalı-davacı (kadın)ın boşanmanın fer'ilerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.03.2011(Prş)