Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2010/2326 · K. 2010/6520

(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/2326 E.  ,  2010/6520 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :... İcra Mahkemesi İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili için tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi, borçlunun para cezasına mahkum edilmesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile davalı borçlunun 2.096 TL üzerinden itirazının kaldırılmasına, takibin devamına, kiralananın tahliyesine, davalı borçlunun % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, İcra ve İflas Kanunu’nun 269 / c maddesinde bu yönde bir düzenleme olmaması nedeniyle davacı alacaklının para cezası uygulanması talebinin reddine karar verilmesi üzerine verilen karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir. Davacı alacaklı, taraflar arasında düzenlenen ve karşı çıkılmayan 1.7.2006 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak davalı kiracı hakkında Aralık 2008 ayına kadar ödenmemiş kira parası 1.460 TL ile aylık 166 TL’den Ocak-Eylül 2009 arası aylar kirası 1.494 TL ve işlemiş faizi 145.52 TL’nin tahsili için ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009 / 5855 sayılı dosyası ile tahliye istemli icra takibi yapmış, takibe yasal süresi içinde itiraz eden davalı borçlu, borcun bir kısmına itiraz ettiğini, pasaj içindeki dükkanda 1.7.2006 tarihinden beri kiracı olup burada çay ocağı işlettiğini, 1.7.2009 tarihine kadar kira paralarını banka havalesi ile ödediğini, bir kısmını da pasajda yapılan tadilatlara karşılık davacı alacaklının onayı ile kira parasından mahsup ettiğini, 1.7.2009 tarihinden itibaren aylık 298 TL’den 858 TL kira borcuna itiraz etmediğini, kalan borcu ödediğini belirterek, icra takibini durdurmuştur. İtirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatına yönelik olarak açılan işbu davada mahkemece yapılan yargılama sonucu davalı borçlunun alacağın 858 TL’lik kısmını kabul etmesine göre itiraz ettiği kısmın asıl alacağın 2.096 TL’lik bölümü olduğunun hesaplandığı belirtilerek, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle davalı borçlunun 2.096 TL üzerinden itirazının kaldırılmasına, takibin devamına, kiralananın tahliyesine, davalı borçlunun % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, İcra ve İflas Kanunu’nun 269 / c maddesinde bu yönde bir düzenleme olmaması nedeniyle davacı alacaklının para cezası uygulanması talebinin reddine karar vermiştir. HMUK’nun 388. maddesinde kararda hangi hususların bulunması gerektiği düzenlenmiş olup maddenin 3. bendine göre iki tarafın iddia ve savunmalarının özetinin, uyuşmazlık konusu olan ve olmayan hususların, ihtilaflı konular hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılmasının, ret ve üstün tutma sebeplerinin, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin kararda yer alması gerekir. Mahkeme kararının gerekçesinde, davalının itirazını ve ödeme savunmasını İcra ve İflas Kanunu’nun 269 / d yollaması ile aynı yasanın 68. maddesinde sayılan belgelerle kanıtlaması gerektiği, davalı borçlunun bu yönde bir delil sunamadığı açıklandıktan sonra kanıtlanamayan davanın reddine karar verildiği belirtilerek gerekçeye aykırı şekilde itirazın kısmen kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiştir Gerekçenin mahkemenin tespit ettiği maddi vakıalar ile karar arasında köprü işlevi olup kararın gerekçeye uygun olması gerekir. Yine kararın hukuka uygun olup olmadığı ancak gerekçe sayesinde denetlenebilir. Somut olayda ise gerekçeye aykırı karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 1.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.