Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2010/2407 · K. 2010/3866

7. Hukuk Dairesi         2010/2407 E.  ,  2010/3866 K. "İçtihat Metni" Hasımsız olarak açılan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Dava mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç toplanan delillere ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 495. maddesi hükmünde miras bırakanın birinci derecede mirasçılarının onun altsoyu olduğu, 496. maddesi hükmünde de altsoyu bulunmayan miras bırakanın mirasçılarının ana ve babası olduğu, bunların eşit olarak mirasçı olacakları, miras bırakandan önce ölmüş olan ana ve babanın yerlerini her derecede halefiyet yoluyla kendi altsoylarının alacağı, bir tarafta hiç mirasçı bulunmadığı taktirde bütün mirasın diğer taraftaki mirasçılara kalacağı, 499/3.maddesi hükmünde de sağ kalan eşin miras bırakanın büyük ana ve büyük baba ve onların çocukları ile birlikte mirasçı olursa, mirasın dörtte üçünü alacağı bunların da bulunmaması halinde mirasın tamamının eşe kalacağı açıklanmıştır. Dosya içeriğinde toplanan delillerden miras bırakan ...’nın 13.01.2003 tarihinde evli ve çocuksuz olarak öldüğü, annesi ...,’nin 02.04.1970 tarihinde, babası ...’un 22.01.1970 yılında öldüğü, babası ...’un babası ...’un 18.10.1337 annesi Igsabet’in 15.09.1331 tarihinde öldükleri, halası ....,’nin 28.09.1976 tarihinde miras bırakandan önce öldüğü anlaşılmaktadır. Az yukarıda açıklanan yasal düzenleme dikkate alındığında, miras bırakanın ölüm tarihi itibariyle halası ....,’nin sağ olmaması nedeniyle ....,’nin alt soyunun yasal mirasçı olamayacağı kuşkusuzdur. Hal böyle olunca mahkemece yasal mirasçılık sıfatı bulunmayan büyük baba ve büyük  anadan torunları olan  ....,...,...,...,...,....,..., .....,’na pay verilmiş olması isabetsiz, davacı ....,’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 91.05 TL temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.