Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2010/25450 · K. 2013/19345

6. Ceza Dairesi         2010/25450 E.  ,  2013/19345 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 1.Asliye Ceza Mahkemesi) SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Yakınanın, inşaatta kullanılmak üzere işçiler tarafından kesilip istiflenen inşaat demirlerinin çalındığını belirtmiş olması karşısında; bu demirlerin çalındığı yerin inşaat alanında kalıp kalmadığı duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanıp, sonucuna göre, suçun hukuki vasfının tayini gerektiği, düşünülmeden eksik inceleme ile yetinilip, yazılı şekilde karar verilmesi, 2-5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanıklar hakkında aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması, 3-Sanıkların kollukça tesadüfen yakalandıklarında, eşyaları çaldıkları yeri göstererek o zamana kadar müracaatı bulunmayan yakınana çalınan malların teslimini sağladıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesiyle uygulama yapılıp, yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması, 4-5237 sayılı TCK’nın 58/7 maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilebilmesi için, sanık ...’nin tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi, 5-Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘müteselsilen tahsiline’ biçiminde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ... ve ...’nin temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.