Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2010/2703 · K. 2011/2034

4. Hukuk Dairesi         2010/2703 E.  ,  2011/2034 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 01/01/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar ... ile ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Dava konusu kazanın gelişimi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 22.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 10.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 6 nolu bendinde yer alan “...22.000...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...10.000,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 9 nolu bendinde yer alan “...1.628,30...” ve “...723,80...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “...980,36...” ve “...75,86...” sayı dizilerinin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin 11 nolu bendinde yer alan “...başvuru harcı 12,20 TL,...” biçimindeki sözcük ve sayı dizisinin silinerek hüküm fıkrasından çıkartılmasına, aynı bentte yer alan “...541,96...” ve “243,91” biçimindeki sayı dizleri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “...529,76...” ve “...143,54....” sayı dizilerinin yazılmasına; davacı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 12 nolu bendinin silinerek yerine 12 nolu bent olarak “12-Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca kabul edilen maddi tazminat tutarı üzerinden hesap ve takdir olunan 978,56 TL avukatlık ücretinin tüm davalılardan alınıp davacıya verilmesine, kabul edilen manevi tazminat tutarı üzerinden hesap ve takdir olunan 1.200,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan İsviçre Sigorta AŞ dışındaki davalılardan alınıp davacıya verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; avukatları aracılığı ile temsil edilen davalılar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 13 nolu bendinin silinerek yerine 13 nolu bent olarak “13-Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca reddedilen maddi tazminat tutarı üzerinden hesap ve takdir olunan 2.261,43 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp tüm davalılara verilmesine, reddedilen manevi tazminat tutarı üzerinden hesap ve takdir olunan 1.200,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp İsviçre Sigorta AŞ dışındaki davalılara verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; davacının tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.