Yargıtay 18. Hukuk Dairesi · E. 2010/273 · K. 2010/2201

(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/273 E.  ,  2010/2201 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Dava dilekçesinde eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının bağımsız bölümünün ön balkon kısmını cam bloklarla kapattığını belirterek, mimari projeye aykırı bu tadilatın eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece; balkonun camdan yapılan ve sabit olmayan bir sistemle kapatılmasının bina statiğini etkilemediği, çevreye zarar vermediği ve güzel bir görünüm oluşturduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesinin birinci fıkrasında kat maliklerinin anataşınmazın mimari durumunu titizlikle korumaya mecbur oldukları belirtildikten sonra ikinci fıkrada da kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin beşde dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı öngörülmüştür. Dosya içersindeki bilgi ve belgelerden, özellikle bilirkişi raporu içeriğinden; davalıya ait 23 numaralı bağımsız bölümün mutfak balkonunun korkulukları hizasından, akordion şeklinde açılıp kapanabilen, alüminyum malzemeden tavana monte edilen ray üzerinde hareket eden düşey cam elemanlarıyla kapatıldığı anlaşılmaktadır. Bilirkişinin yerinde saptadığı sistem sabit eser niteliğinde olup bütün kat maliklerinin beşde dördünün yazılı rızası olmadan yapılamayacağı gibi balkonu kapatma malzemesinin saydam (cam) ya da ışık geçirmeyen nitelikte olması veya tek parçadan yada birkaç parçadan oluşması, bina statiğini etkilememesi, çevreye zarar vermemesi sonucu değiştirmez. Saptanan bu durum karşısında davanın kabulü ile balkonun eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddi şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.