Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2010/2736 · K. 2011/2007

4. Hukuk Dairesi         2010/2736 E.  ,  2011/2007 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vdl vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Taşımacılık Oto Tic. ve San. AŞ ve diğerleri aleyhine 26/02/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/09/2009 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ... Taşımacılık Oto Tic. ve San. AŞ ve ... vekili ile davacılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Dava konusu olayda zarar gören kişi sayısının fazla oluşu, davalıların ödeme gücü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1/A nolu bendinde yer alan "...25.000,00...", "...30.000,00...", "...30.000,00...", "...10.000,00...", "...10.000,00...", "...10.000,00..." ve "...10.000,00..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...15.000,00...", "...20.000,00...", "...20.000,00...", "...5.000,00...", "...5.000,00...", "...5.000,00..." ve "...5.000,00..." sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan "...10.885,40..." ve "...7.668,90..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...7.615,40..." ve "...4.428,50..." sayı dizilerinin yazılmasına; 2/a nolu bendinde yer alan "...4.495,00..." biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "...1.754,60..." sayı dizisinin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan "...11.500,00..." ve "...3.900,00..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...7.400,00..." ve "...7.400,00..." sayı dizilerinin yazılmasına; davacıların tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davacılara yükletilmesine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.