Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2010/31 · K. 2010/102

17. Hukuk Dairesi         2010/31 E.  ,  2010/102 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, 22.6.2003 tarihinde vefat eden ve mirasçıları tarafından mirası rededilen vergi borçlusu ...’nun amme alacağının tahsilini imkansız hale getirmek amacıyla ... 11 parselde kayıtlı taşınmazın 76/864 hissesini 13.3.2002 tarihinde eski eşi davalı ... Pala’ya sattığını belirterek, tasarrufun iptalini dava ve talep etmiştir. Davalı ... vekili, vergi borcunun zamanaşımına uğradığını aciz belgesi sunulmadığını, borçludan 14.2.2002 tarihinde boşandığını iyiniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre, davalı ... Pala’nın borçlunun durumunu ve amacını bilebilecek kişilerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, ... 11 parsel sayılı taşınmaz üzerine inşa edilmekte olan kargir binanın 76/864 hissesi ve bu hisseye karşılık gelen zemin kat, 2 nolu meskenin kat irtifakına ayrılan 76/288 arsa payının 1/3 hissesinin vergi mütellefi ... tarafından davalı ...’na satışına ilişkin 19.3.2002 tarihli tasarrufun borçlu ...’nun 2002-2003 yıllarına ait vergi borcunun tahsili amacıyla 6183 sayılı Yasanın 30.maddesi gereğince iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, 6183 sayılı AATÜHK’nun 24 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Yasanın 25.maddesinde asıl borçlunun davalı olarak gösterilmesi gerektiği hususunda bir açıklık bulunmamasına rağmen İİK’nun 282.maddesi kıyas yoluyla uygulanarak 6183 sayılı yasaya göre açılan iptal davalarında da asıl borçlu davalı olarak gösterilmelidir. Yargıtay uygulaması da bu yöndedir. Somut olayda 22.6.2003 dönemine ilişkin vergi borcu nedeniyle borçlunun ölümünden sonra çeşitli tarihlerde takip yapıldığı dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. 6183 sayılı yasanın 7.madde hükmüne göre ölü şahıs adına takip yapılamıyacağı gibi mirası reddeden mirasçılar aleyhine de takip yapılamaz. Bu durumda borçlu haklarında icra takibinin yapılamaması üzerinde durulması, M.K 612.madde hükmüne göre terekenin resmi tasfiyeye tutulup tutulmadığı da araştırılması gerekir. O halde mahkemece yukarıda açıklanan hususlar yönünden araştırma yapılarak borçlunun davada temsili sağlandıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetli görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 19.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.