Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2010/3490 · K. 2010/4710

1. Hukuk Dairesi         2010/3490 E.  ,  2010/4710 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ŞUHUT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 24/09/2009 Taraflar arasında görülen davada; Davacı, maliki olduğu 35 ve 96 parsel sayılı taşınmazlarını borcuna teminat olarak davalıya temlik ettiğini, borcunu ödemesine rağmen taşınmazların iade edilmediğini ileri sürerek  tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, inançlı işleme dayalı iddianın yazılı delil ile kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi. . raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, inançlı işleme dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının maliki olduğu 35 ve 96 parsel sayılı taşınmazlarını 6.5.2002 tarihinde davalıya satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır. Davacı, temliklerin borcuna teminat olarak yapıldığını, borcunu ödediği halde taşınmazların iade edilmediğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Gerçekten de, ileri sürülen iddianın içeriği ve niteliği gözetildiğinde taraflar arasındaki çekişmenin teminat mukabili temlikten kaynaklandığı ve inançlı işlem niteliğinde bulunduğu, bu tür çekişmelerin 5.2.1947 tarih 20/6 sayılı İnançları Birleştirme Kararı gereğince yazılı belge ile kanıtlanması gerekeceği tartışmasızdır. Nevarki; davacı dava dilekçesinde sair delillerden bahsetmekle HUMK nun 337. maddesinde öngörülen yemin deliline de dayanmıştır. O halde; davasını yazılı delil ile kanıtlayamayan davacıya yemin hakkının hatırlatılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine, 21.4.2010  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.