Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/3544 · K. 2010/3524

11. Hukuk Dairesi         2010/3544 E.  ,  2010/3524 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.05.2008 tarih ve 2006/377-2008/175 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, 24.09.2006 tarihli olağanüstü genel kurula davet edilmediğini, bu genel kurulun 6. gündem maddesinde ortaklara ek yükümlülük getiren karar alındığını, bu kararın toplantı ve karar nisabına uyulmadan alındığını, bu nedenle yoklukla malul olduğunu ileri sürerek, genel kurulda alınan kararın iptalini dava ve talep etmiştir. Davalı temsilcisi, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı kooperatifin 24.09.2006 tarihli olağanüstü genel kurulun gündemin 6. maddesinde alınan kararın ortaklara ek yükümlülük içerdiği, ancak bu kararın 1163 sayılı yasanın 52. maddesine göre yeterli nisap ile alınmadığı, dolayısı ile butlan ile malul olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı temsilcisi temyiz etmiştir. Dava, 24.09.2006 tarihli genel kurul gündeminin 6. maddesinde ortaklara ek ödeme yükümlülüğü getiren kararın, gerekil toplantı ve karar yeter sayısı ile alınmadığı iddiasına dayalı iptal istemine ilişkindir. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun “Ek ödeme Yüklemi” başlıklı 31. maddesinde “Anasözleşme, ortakları ek ödemelerle yükümlendirebilir. Ancak, ek ödemelerin yalnız bilânço açıklarını kapatmada kullanılması şarttır. Ek ödeme yüklemi sınırsız olabileceği gibi, belirli miktarlarda veya iş hacmi ile veya paylarla orantılı olarak sınırlandırılabileceği” öngörülmüştür. Aynı şekilde, sözkonusu Yasa’nın 52/1. maddesinde, ek ödeme ihdası hakkında alınacak kararlar için bütün ortakların 3/4’ünün rızasının gerektiği düzenlenmiştir. İptali istenen genel kurulun 6. gündem maddesinde, yapılan inşaatlar için ve kooperatifin resmi kurumlara olan borçların ödenebilmesi için her bir ortağın 10.000 YTL ödemesine karar verilmiş olup, alınan bu karar bilanço açığını kapatmaya yönelik olmadığı, inşaat yapımına ilişkin aidat ve genel giderler ile kooperatifin resmi kurumlara olan borçlarının ödenmesine ilişkin olduğu, buna göre alınan kararın, 1163 sayılı Yasa’nın 52. maddesinde yazılı ağırlaştırılmış nisapla değil, toplantıya katılan ortakların yarıdan fazlasının olumlu oyu ile kabul edilmesi yeterlidir. Bu itibarla, bilanço açığını kapatmaya yönelik olmayan bu karar, batıl bir karar olmadığından, iptali mümkün kararlardandır. İptal davası açılabilmesi için de, 1163 sayılı Kanun’un 53. maddesindeki koşulların yerine getirilmiş olması gerekmektedir. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 53. maddesi uyarınca, genel kurulda alınan kararların, geçersiz olması (yokluk) hali, oyunu kullanmasına haksız yere izin verilmemesi, çağrının usulsüzlüğü, gündemin gereği gibi ilan veya tebliğ edilmemesi veya toplantıya yetkili olmayan kimselerin karara iştirak etmesi iddiaları dışında yasa, ana sözleşme ve afaki iyiniyet kurallarına aykırılık halleri ileri sürülerek iptalleri isteminde bulunabilmek için, toplantıya katılan üyenin karara muhalif kalarak keyfiyeti zapta geçirmesi gerekmektedir. Somut olayda, yukarıda açıklandığı üzere yokluk hali bulunmadığından, davacının 24.09.2006 tarihli genel kurul toplantısına davet edilmesine rağmen katılmaması nedeniyle dava açma hakkı yoktur. Bu durumda, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, anılan genel kurulda alınan kararın ortaklara ek yükümlülük getirdiği ve bu nedenle nitelikli nisapla alınmadığından butlan ile malül olduğu gerekçesiyle iptaline ilişkin verilen karar doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.