Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/3949 · K. 2011/16490

11. Hukuk Dairesi         2010/3949 E.  ,  2011/16490 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/12/2009 tarih ve 2007/318-2009/265 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin 31.03.2004 tarihinde orijinal kutu tasarımlarını TPE nezdinde tescil ettirdiğini, tasarım konusu kutuyu tescil tarihinden önceki tarihlerde de kullandığını, davalının 01.07.2004 tarihinde tescil ettirdiği ambalaj kapağı tasarımlarının müvekkili adına tescilli tasarımlara ayniyet derecesinde benzediğini, davalı şirket adına tescil edilen tasarımların yenilik ve ayırt edicilik unsurlarını taşımadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli 2004/02345 sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davaya konu tasarımın çıkış noktasının müvekkili adına 2003 yılından beri tescilli olan 2003/03031 sayılı tasarım olduğunu, davacının tasarımının bir kutu olmasına rağmen müvekkilinin tasarımının ambalaj kapağından ibaret bulunduğunu, davacı başvurusu ile müvekkilinin başvurusunun yakın tarihlerde ilan edildiğini, davanın ise aradan 3.5 yıl geçtikten sonra açıldığını, bu durumun MK'nun 2. maddesine aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar adına tescilli tasarımların, kapak boyutlarındaki küçük farklılıklar dışında ayniyet düzeyinde benzer oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.