Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2010/422 · K. 2010/2853

1. Hukuk Dairesi         2010/422 E.  ,  2010/2853 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : KONYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 09/10/2008 Taraflar arasında görülen davada;Davacı, kayden  maliki  olduğu  17414  ada  1  parsel  sayılı  taşınmaza  davalılar  tarafından  garaj ve bahçe  yapılmak  suretiyle  müdahale   edildiğini  ileri  sürerek , elatmanın  önlenmesine v e  eski  hale   getirilmesine  karar  verilmesini  istemiştir. Davalılar, davacıya  ait   taşınmaza   müdahalelerinin  bulunmadığını, iyiniyetli   olarak  kendi  taşınmazlarını   kullandıklarını  belirterek  davanın  reddini   savunmuşlardır. Mahkemece, çekişme   konusu  taşınmaza   tecavüzünün  imar  uygulaması ile  oluştuğu gerekçesiyle  tecavüzlü alan  üzerindeki ağaç  ve yapı  bedellerinin davalılara  ödenmesine  ve  davanın  kabulüne  karar  verilmiştir. Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ....raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme isteklerine ilişkindir. Mahkemece, tecavüzün imar uygulaması neticesinde oluştuğu gerekçesiyle muhtesat ve ağaç bedelleri ödenerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillere göre, davalıların temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine, Davacının temyiz itirazına gelince, çekişme konusu taşınmaza ilişkin ortaklığın giderilmesi davası, dosyadaki kayıt ve belgeler ile satış memurluğunun 04.07.1995 tarih ve 1995/39 sayılı kıymet takdir zaptına göre, yıkımı istenen muhtesat ve ağaçların bedelinin, ortaklığın giderilmesi ihalesi sonucunda satınalan davacı tarafından ödenmiş olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, 3194 Sayılı Yasa’nın 18. maddesi hükmünün bu anlamda uygulanmasına artık gerek kalmamıştır. Davalılar, eğer imar öncesi bir hakları var ise, ortaklığın giderilmesi nedeniyle yatırılan bedelden alma imkanına sahiptirler. Hal böyle olunca, davanın  bir  bedel  ödenmeksizin tümüyle kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş olması yerinde değildir. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,  alınan  peşin harcın  temyiz edene  geri  verilmesine, 15. 3.2010  tarihinde  oybirliğiyle karar verildi.