Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2010/4315 · K. 2010/9042

6. Hukuk Dairesi         2010/4315 E.  ,  2010/9042 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Antalya 1.İcra Mahkemesi KARAR TARİHİ :23.02.2010 İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, davalı kiracı ve kefil hakkında tahliye taahütü nedeniyle yapılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı vekilinin davalı kiracı hakkındaki temyiz itirazlarına gelince; Davacı, 20.11.2009 tarihinde yapmış olduğu icra takibinde 15.11.2007 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesi içeriğindeki kiralananın 15.11.2009 tarihinde tahliye edileceğine ilişkin taahhüte dayanmıştır. Tahliye emrinin tebliği üzerine davalı takibe itirazında kira sözleşmesinin özel şartlar bölümünde geçen tahliye ile ilgili hususların tahliye taahhütü sayılamayacağını, taahhütün geçersiz olduğunu ileri sürmüştür. Davacının iddiası, dosyaya sunulan belgeler, taraflar arasında daha önce düzenlenen 15.11.2000 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesi ve davalının beyanlarına göre kira ilişkisinin takibe konu sözleşmedeki tarihten daha önceye dayandığı ve yenilenen 15.11.2007 başlangıç tarihli sözleşmenin özel şartlar bölümünde davalı tarafından tahliye taahhütünde bulunulduğu anlaşılmıştır. Kira ilişkisinin kurulmasından sonra yenilenen kira sözleşmesiyle verilen tahliye taahhüdü geçerlidir. Devam eden kira ilişkisinde, sonradan verilen taahhütün baskı altında verildiği söylenemez. Davalı sözleşmedeki ve tahliye taahhütündeki imzaya karşı koymadığına göre taahhüt geçerlidir. Takip süresinde yapıldığına göre, kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken, tahliye taahhütünün kira sözleşmesi ile birlikte düzenlenmesi sebebiyle geçersiz olduğundan bahisle red kararı verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte yazılı nedenlerle davalı kefil hakkındaki davanın reddine ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davalı kiracı hakkındaki hüküm kısmının BOZULMASINA ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına 13.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.