Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2010/47000 · K. 2013/6564

9. Hukuk Dairesi         2010/47000 E.  ,  2013/6564 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı,davalı işyerinde 05.10.1993-28.12.2007 tarihleri arasında tıbbi tanıtım sorumlusu olarak hafta içi kış aylarında 08:00/18:00 saatleri arasında, yaz aylarında 08:00/19:00 saatleri arasında çalıştığını, ancak nöbetçi eczane ve doktorları ziyaret saatleri nedeniyle bu sürelerin uzadığını, haftanın 2 günü Bursa'ya bağlı il ve ilçelere seyahatte bulunduğunu, bu seyahatler sırasında da aynı sürelerde çalıştığını, ayrıca işin gereği olarak yıllık ve dönemsel toplantılar için farklı illerde 7-10 gün süreyle hafta sonları dahil kesintisiz çalıştıklarını, yıllık izinlerinde dahi çalıştırılmalarına rağmen karşılığı ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek fazla çalışma alacağını istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı,tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalışan davacının çalışma saatlerini ve proğramını kendisinin tayin ettiğini ve merkezi sisteme bilgilendirme işlemini kendisinin yaptığını bu nedenle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceğini, toplantıların fazla mesai olarak değerlendirilemeyeceğini, işyeri yönetmeliği gereği davacı gibi çalışanların fazla mesai talep formu doldurmaları gerektiğini, davacının talepte bulunmadığını , belirtilen çalışma sürelerinin hayatın olağan akışına uygun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlara,dosyadaki bilgi ve belgelere ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacının fazla çalışma yaptığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı Taraflar temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Satış temsilcilerinin fazla çalışma yapıp yapmadıkları hususu, günlük faaliyet planları ile iş çizelgeleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Genelde belli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak prim karşılığı çalışan bu işçiler yönünden prim ödemelerinin fazla çalışmayı karşılayıp karşılamadığı araştırılmalıdır. İşçiye ödenen satış priminin fazla çalışmaların karşılığında ödenmesi gereken ücretleri tam olarak karşılamaması halinde aradaki farkın işçiye ödenmesi gerekir. Somut olayda; davacının tıbbi tanıtım sorumlusu olarak prim esasına göre çalıştığı,iş saatlerini kendisinin belirlediği anlaşıldığından mahkemece fazla çalışma talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.