Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/4707 · K. 2011/15454

11. Hukuk Dairesi         2010/4707 E.  ,  2011/15454 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/12/2009 tarih ve 2008/316-2009/332 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkiline ait 01.12.2007 tarih 2007/140 nolu Endüstriyel tasarımlar bülteninde yayınlanan 2007/05133 nolu endüstriyel tasarım başvurusunda yer alan 5,8,14,15,17 sıra nolu tasarımlara davalı şirketin 2003/00534-1 ve 2 nolu tasarımlarına benzer nitelikte olup, yeni ve ayırt edici niteliğe sahip olmadığı gerekçesi ile TPE nezdinde davalı şirket tarafından itiraz edildiği, itirazın 25.07.2008 tarihli YİDK kararı ile kabul edilerek tasarımların tescilinin iptaline karar verildiği, söz konusu tasarımların müvekkiline ait 7722 sayılı 31.01.2000 tarihli tasarımın serisi niteliğinde olup, davalı tasarımının benzeri niteliğinde olmadığını, yeni ve ayırt edici niteliğe sahip olduğunu, ayrıca davalıya ait tasarımların iptali için Bakırköy Fikri ve Sinai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2008/178 Es. Sayılı dosyası ile hükümsüzlük davası açıldığını belirterek YİDK kararının iptali ile, çoklu tasarım başvurusunun tescilden çıkartılan tasarımlar ile birlikte tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı TPE vekili, dava konusu tasarımlar ile davalı tasarımlarının aynı olarak değerlendirilebilecek tasarımlar olduğunu, aralarında malzeme/renk, bir kısmında da hacim dışında bir farklılık bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. Diğer davalı Tokgünler Nakliyat Ltd. Şti. vekili; YİDK kararına konu tasarımlardan 5,14,15 ve 17 nolu tasarımların müvekkili şirkete ait 2003/00534-1 sıra nolu tasarım ile 8 nolu tasarımın ise müvekkili şirkete ait 2003/00534- 2 nolu tasarım ile ayırt edilemeyecek kadar aynı olduğunu, davacının tasarımlarının yeni ve ayırt edici nitelik taşımadığını belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, itiraza konu 2007/05133-5,14,15,17 sıra nolu tasarımların davalıya ait 2003/00534-1 sıra nolu tasarım; 2007/5133-8 sıra nolu tasarımın ise davalıya ait 2003/00534-2 sıra nolu tasarım ile benzer olduğu, davacı tasarımının tesciline ''bank'' olarak başvurulduğu, davalı tasarımının konusunun ise ''çiçekçilik '' emtiaları olduğu, ancak davacının tasarımının çiçeklik olarak da kullanılan taşıyıcı elemanlara sahip olup, tasarımların kıyaslanabilir olduğu, tasarımların bilgilenmiş kullanıcı üzerinde bıraktıkları genel izlenim itibariyle belirgin düzeyde benzer oldukları belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. 2-Ancak, her iki davalı yönünden dava aynı sebeple reddedildiğine göre, mahkemece davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, herbir davalı için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, ve kararın bu yönden bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK'nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bendde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bendde açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 3. bendinde yazılan ''davalılar için 1.350,00'şer TL'' ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine ''davalılar için 1.350,00 TL'' ibaresinin eklenmesine, kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA. ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.