Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/4723 · K. 2011/15875

11. Hukuk Dairesi         2010/4723 E.  ,  2011/15875 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/11/2009 tarih ve 2006/175-2009/421 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili,müvekkilinin 1984 yılında “Seytaş Seydişehir Gıda Yem San. ve Tic.A.Ş.”ticaret ünvanı ile ticari faaliyetine başladığını, müvekkili şirketin iştigal alanının her türlü gıda maddeleri ve hayvan yemleri üretimi ve satımı,depolanması,nakliyesi gibi hususularla ilgili olduğunu,müvekkili şirketin 22.09.1994 yılında 154150 tescil numarası ile “SEYTAŞ” ibaresini marka olarak tescil ettirdiğini, ancak müvekkili şirketin süresinde markayı yeniletemediğini,davalının müvekkilinin markası ile iltbas yaratacak şekilde 01.04.2005 tarih ve 2005/11803 tescil numarası ile ”SEYTAŞ”ibaresini müvekkilinin faaliyet alanı ile aynı olan 31.sınıfta yer alan “hayvan yemleri;hayvan yemleri için tıbbi amaçlı olmayan katkılar”ile 39.09 sınıfta yer alan “malların depolanması ,paketlenmesi ve sandıklanması”mal ve hizmet sınıfları için marka olarak tescil ettirdiğini,müvekkilinin markasının müddet olsa da 556 sayılı KHK'nın 8/son maddesi uyarınca koruma kapsamında olduğunu,müvekkilinin dava konusu markayı 1984 yılından beri kullandığını, bu sebeple 556 sayılı KHK'nın 8/3 maddesi uyarınca marka üzerinde daha önce elde edilmiş bir hakkı olduğunu,ayrıca davalının müvekkili firmanın ticaret ünvanındaki asli unsur olan “SEYTAŞ”ibaresini marka olarak tescil ettirmesinin hem 556 sayılı KHK, hem de TTK hükümlerine aykırı olduğu gibi, Paris sözleşmesine de aykırı bulunduğunu, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek 556 sayılı KHK'nın 42 ve 43 maddesi uyarınca 01.04.2005 tarih ve 2005/11803 tescil numarası ile 31.sınıfta yer alan “hayvan yemleri;hayvan yemleri için tıbbi amaçlı olmayan katkılar”ile 39.09 sınıfta yer alan “malların depolanması ,paketlenmesi ve sandıklanması” mal ve hizmet sınıfları için davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğüne ve gerekçe ve hüküm özetlerinin ilanına karar verilmeseni talep ve dava etmiştir. Davalı vekili,davacının 2000 yılından beri markayı kullanmadığını,davacının uzun yıllardan beri balık unu üretimi konusunda faaliyet gösterdiğini,hayvan yemi ile iştigal etmediğini,müvekkilinin markasının farklı hizmet sınıfları için tescil edildiğini,iki markanın birbirine benzemediğini ,iltibasa yol açamayacağını,müvekkilinin kullanımının geçerli bir hakka dayandığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece ,idda,savunma ,benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre,taraflara ait marka ve şekillerin aynı olduğu,markalar arasında 31.08 sınıfta yer alan mal ve hizmetler bakımından iltibas tehlikesi mevcut olduğu,39.09 sıınfıta yer alan mal ve hizmetler bakımından ise davacının ne kendi tescilli markasında ne de ticaret ünvanı ve şirketin maksat ve mevzuunda bu hizmetlerin yer almaması sebebiyle bu sınıf mal ve hizmetler bakımından iltibas tehlikesi olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabul ile davalı adına tescilli olan “SEYTAŞ” markasının 31.08 sınıfta yer alan”hayvan yemleri ,hayvan yemleri için tıbbi amaçlı olmayan katkılar”a ilişkin mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne ,hüküm özetinin ilanına,davacının davalı adına tescilli olan”SEYTAŞ”markasının 39.09 sınıfta yer alan”malların depolanması ,paketlenmesive sandıklanması”'na ilişkin mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlük talebinin reddine karar verilmiştir. Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.