Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/5235 · K. 2011/15662

11. Hukuk Dairesi         2010/5235 E.  ,  2011/15662 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.12.2009 tarih ve 2005/626 - 2009/1089 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, tarafların ortak oldukları Teknik Çelik Eşya San. ve T.A.Ş'nin bölünmesi ile ilgili imzalanan sözleşmeler gereğince eşitlik ilkesine uygun olarak bölünme işlemlerinin yapıldığını, ancak Ford firması için yapılmış olupta fatura edilmeyen ve firmanın elinde bir değer olarak kalan kalıpların ve parçaların paylaşımı, el aletleri, perçin makinesi, işçi kontrol saatleri, yağ boşaltmalar, hilti, mıknatıslı matkap vb. aletlerin imzalanan sözleşme gereği paylaşılmadığını ileri sürerek, eşitlik ilkesine uygun olarak paylaşılmasına karar verilmesini, söz konusu malzemeler ticari değer teşkil ettiğinden ihtarnamenin tebliği tarihinden itibaren yasal ticari faiz işletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.. Davalı, Teknik Çelik Eşya Sanayi ve Ticaret A.Ş' nin eski ortağı durumundaki %50 hisseye sahip bulunan davacı şirketin 20.01.2004 ve 08.03.2004 tarihli sözleşmelerle bölünerek ayrı bir şirket haline geldiğini, Hedef Endüstri Ürünleri A.Ş adı altında faaliyetlerini sürdürmekte olduğunu, dava dilekçesinin 2 nolu bendinin a ve b fıkrasında talep edilen Ford firmasına ait kalıpların davacı şirket ile hiçbir alakası olmadığını, bu nedenle haksız taleplerinin reddi gerektiğini, tarafların Hisse Devir ve Temlik Sözleşmesi ve İbranamesi ile birbirlerini ibra ettiklerini, bu nedenle davacı şirketin hiçbir alacağı kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının iddialarını ispatladığı gerekçesiyle, davanın kabulüne ve Ford firması için yapılan ve davalı nezdinde kalan kalıpların ve perçin makinesi, işçi kart basma saati, yağ boşaltmalar, hilti, mısnatıslı matkap, dijital kumpaslar, mühengir, matkap ve sarf aletleri gibi küçük el aletlerinin davalı tarafından davacıya verilmesine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili ile davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Mahkemenin davanın kabulüne dair kararı Tebligat Kanunu'nun 21 ve Tüzüğün 28. maddesine göre usulüne uygun olarak 08.02.2010 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK’nun 432. maddesinde yazılı süre geçirildikten sonra 30.03.2010 tarihinde temyiz edilmiştir. Aynı Yasa’nın 432/4. maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtay da bu konuda karar verebileceğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir. Yine mahkemece verilen davanın kabulü kararının davalı vekilince temyizi üzerine, davacı vekili HUMK' nun 433. maddesi gereğince temyize cevap ile birlikte katılma yoluyla temyiz isteminde bulunmuş ise de; temyiz dilekçesinin kendisine tebliğ edildiği 15.03.2010 tarihinden itibaren HUMK'nun 433/2. maddesinde öngörülen 10 günlük sürede temyiz dilekçesini temyiz defterine kayıt ettirmemiş ve temyiz harcını da yatırmamış olduğundan HUMK' nun 432/4. maddesi gereğince katılma yoluyla temyiz isteminin de reddi gerekmiştir. 2- Dava, Anonim Şirket bölünmesinden kaynaklanan ve bölünme sözleşmesine konu olan sanayi üretim emtiasının paylaşılması istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda değinilen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de davacı taraf dava dilekçesi ve dosya içerisindeki beyanlarında davaya konu edilen emtianın davalı ile yarı yarıya paylaşılması ve müvekkilinin hissesine düşen kısmın verilmesini talep etmiş olup, mahkemece talebe konu edilen emtianın sayı, nitelik ve özellikleri belirtilmeksizin salt isim ve türlerinden bahsedilmekle iktifa edilerek infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, öte yandan şirkette bulunan davaya konu malzemelerin yarısının iadesi istenilmiş olmasına rağmen bu malzemelerin tümünün iadesine karar verilmesi HUMK'nun 74. maddesine aykırı ve talebin aşılması niteliğinde olduğundan davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı vekili yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.