Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/5330 · K. 2011/16229

11. Hukuk Dairesi         2010/5330 E.  ,  2011/16229 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Pendik 1.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/10/2009 tarih ve 2007/2331-2009/2260 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın internet bankacılığı hizmetinden yararlandığını, 04/12/2006 tarihinde müvekkilinin hesabından bilgisi dışında 5.021,00-YTL paranın .....isimli şahsa aktarıldığını, müvekkilinin bankaya bu işlemin bilgisi dışında yapıldığını iletmesine ve paranın kendisine iadesini istemesine rağmen bankanın sorumlu olmadığını müvekkiline bildirdiğini, bu nedenle 5.021,00-YTL’nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkili bankanın olayda herhangi bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davalı bankaca müşterilerine sunulan internet bankacılığının pek çok riskler içerdiği, bu risklere karşı önlemlerin bizzat hizmeti sunan bankaların alması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 5.021,00-TL’nin 08/12/2006 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 230,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.