Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/5337 · K. 2010/6902

11. Hukuk Dairesi         2010/5337 E.  ,  2010/6902 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.12.2007 gün ve 2006/200 - 2007/277 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.01.2010 gün ve 2008/8760 - 2010/78 sayılı kararı aleyhinde davalılardan TPE Başkanlığı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili adına tescilli ve başvuru aşamasında olan “YAŞAM” ibareli bir çok tanınmış marka bulunduğunu, davalı şirketçe müvekkili markalarıyla iltibas yaratacak şekilde “Piyale Artı YAŞAM” ibareli markanın 29,30,32. sınıflarda adına tescili için başvuru yapıldığını, bu başvuruya itirazlarının diğer davalı TPE’nce kesin şekilde reddedildiğini ileri sürerek, davalı TPE – YİDK’nun 2005/M-4621 sayılı kararının iptalini, davalı şirkete ait markanın tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davalı şirketin marka tescil başvurusunun esaslı unsurunun “Piyale” ibaresi olduğunu, tanınmış olan bu ibarenin markaya ayırt edici nitelik kazandırdığını, “Yaşam” ibaresinin ise markanın yardımcı unsuru olup herkesçe kullanılan ve tek başına ayırt ediciliği bulunmayan bir ibare olduğunu, dolayısıyla tarafların markalarında kullandıkları ibarelerin benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, tarafların markalarının görsel, anlamsal ve genel izlenimce benzer nitelikte olduğu, davalı markasının davacının seri markalarından birisi olarak algılanmasının yüksek ihtimal dahilinde bulunduğu, zira davalı başvurusunun konusu olan “YAŞAM” ibaresinin davacı markalarında da gerek müstakilen gerekse başka ibarelerle birlikte asıl unsur olarak kullanıldığı, tarafların markaları kapsamında bulunan emteaların da aynı tür olduğu, dolayısıyla davacı yararına 556 sayılı KHK’nin 7/b ve 8/b maddelerindeki şartların gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar vekillerinin temyizi üzerine onanmıştır. Bu kez, davalılardan TPE Başkanlığı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan TPE Başkanlığı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılardan TPE Başkanlığı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.