Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2010/55 · K. 2010/1240

4. Hukuk Dairesi         2010/55 E.  ,  2010/1240 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı .... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 18/05/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Dava konusu olayın gelişim biçimi ile gösterdiği tüm özellikler, davacıların ölene olan yakınlık dereceleri, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde; davacı eş yararına takdir edilen 5.000,00 TL, davacı çocuklar yararına takdir edilen 3.000,00'er TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı eş yararına 5.500,00 TL, davacı çocukların her biri yararına 5.000,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. 2010/55-2010/1240 SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat tutarına ilişkin üçüncü paragrafında yer alan “...5.000,00…”, “…3.000,00…”, “…3.000,00…” ve “…11.000,00…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…5.500,00…”, “…5.000,00…”, “…5.000,00…” ve “…15.500,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin altıncı paragrafında yer alan “…594,00…” ve “…243,00…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…837,00…” ve “… 486,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacılar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin yedinci paragrafında yer alan “…1.320,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…1.850,00…” sayı dizisinin yazılmasına, davalılar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin sekizinci paragrafında yer alan “…1.080,00…” ve “…1.800,00…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…540,00…” ve “…1.260,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davalıların tüm, davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.