Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2010/590 · K. 2010/6089

8. Hukuk Dairesi         2010/590 E.  ,  2010/6089 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı ... ile ... ve... aralarındaki katılma alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ....Aile Mahkemesinden verilen 31.07.2008 gün ve 388/961 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü: K A R AR Davacı vekili, evlilik birliği içinde edinilerek davalı eş adına kayıtlanan... ve ... plakalı araçlar, oturma grubu ile ölen eşi ...’ın emeklilikten kaynaklanan kıdem tazminatı üzerinde gerek katkısı gerek yasa gereği değer artış payı ve katılma alacağı bulunduğunu açıklayarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 6.500 TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar vekili, oturma grubunun çok önceden alındığını, araçların alımında davacının katkısının bulunmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece, davacının evlilik birliği içinde edinilen araçla ile ilgili olarak 5.513,80 TL. değer artış payı, 3.164,20 TL. katılma alacağı, 614,99 TL. koltuk takımından alacağı olmak üzere toplam 9.292,99 TL.nin muris ...’ın terekesinden davacıya ödenmesine, kıdem tazminatı alacağının mal rejimi ölümle sona erdiğinden TMK.nun 499/2.maddesi gereğince davacıya miras payı olarak ödeneceği, TMK.nun 228.maddesinin uygulanma imkanının bulunmadığı gerekçesi ile davacının murisin kıdem tazminatı ile ilgili talebinin reddine,davacının muris ...’ın terekesinden bu alacağının tahsilinden sonra miras payının Sulh Hukuk Mahkemesince veraset ilamına göre değerlendirilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, kıdem tazminatına yönelik olarak davacı vekili, reddedilen kısımla ilgili vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin olarak davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı ... ile ... 12.6.1991 tarihinde evlenmişler, ...’in 14.8.2006 tarihinde ölmesi üzerine geride mirasçı olarak eşi davacı ... ile anne ve babası davalılar... ile Hikmet kalmışlardır. Mal rejimi eşlerden ...’in ölümü sebebiyle 14.8.2006 tarihinde sona ermiştir. Eşler, başka mal rejimini seçmediklerinden evlenme tarihinden 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TMK.nun 170. maddesine göre mal ayrılığı, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği ölüm tarihine kadar (TMK.225/1) yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir, (TMK.202/1, 4722 s.Yürürlük K.m.10/1) Dava konusu 06 KG 849 plakalı araç 28.10.2002, 06 AK 6202 plakalı araç 6.8.2004 tarihinde edinilen ve edinilmiş mal niteliğindeki araçlar ile evlilik birliğinde kısmen borcunun ... tarafından ödendiği anlaşılan dava konusu koltuk takımı ile ilgili davanın yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş ve hüküm bu yönden temyiz edilmemiştir. Taraf vekillerinin temyizi, emeklilik ikramiyesi ile reddedilen bölümle ilgili vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin bulunmaktadır. Dosya arasındaki belgelere göre ölen eş ...’ın ASKİ’de çalıştığı, 26.7.2006 tarihinde emekli olmak için talepte bulunduğu, kurum tarafından 31.7.2006 tarihinde tahakkuk ve tahsis yapılarak 34.740,99 TL. kıdem tazminatının hesaplandığı, 01.08.2006 tarihinde olur verildiği ve ödemeye hak kazanıldığı ancak henüz ödeme yapılmadan 14.8.2006 tarihinde ...’ın öldüğü anlaşılmaktadır. Davacının, 1.8.2006 da olur verilerek ödemeye hak kazanılan kıdem tazminatı ile ilgili isteği katılma alacağına yöneliktir. TMK.nun 219. maddesindeki düzenlemeye göre; kıdem tazminatı edinilmiş mal niteliğinde olup, aynı kanunun 228. maddesi hükümlerine göre yapılacak hesap sonunda davalının kişisel malı olarak belirlenen miktarın düşülmesiyle bulunan miktar üzerinde davacının katılma alacağı hakkı bulunmakta ise de, somut olayda mal rejimi ölümle sona erdiğine ve mal rejimi sona erdikten sonra kalan yaşam süresi olmadığına göre TMK.nun 228.maddesinin dikkate alınma imkanı bulunmadığından TMK.nun 219.maddesine göre kıdem tazminatının tamamının edinilmiş mal olarak dikkate alınması ve bu miktarın artık değer (TMK.nun 231.m.) olarak kabul edilerek TMK.nun 236/1.maddesi gereğince davacının yarı oranda katılma alacağı hakkının bulunduğunun dikkate alınması gerekir. Davacının edinilmiş mal üzerinde yasa gereği katılma alacağı hakkı dışında ayrıca miras bırakana kalacak bölümü üzerinde miras hakkının bulunduğu da tartışmasızdır. Mahkemece, bu açıklamalar karşısında kıdem tazminatının edinilmiş mal olduğu, hakimin taleple bağlı olup talepten fazlaya hüküm veremeyeceği ve davacının fazlaya ilişkin haklarını da saklı tutmuş olduğunun dikkate alınarak bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde mal rejimi ölümle sona erdiğinden TMK.nun 499/2.maddesi gereğince davacıya miras payı olarak ödeneceği gerekçesi ile bu talebin reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.Davacı vekilinin bu hususa ilişen temyiz itirazları yerindedir. Diğer yandan davalılar vekili reddedilen kısımla ilgili vekalet ücreti takdir edilmediğini ve yargılama giderlerinin kabul ve reddedilen kısımlara göre hesaplanmadığını ileri sürerek temyiz isteğinde bulunmuş ise de; az yukarıdaki açıklamalar karşısında davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülerek kıdem tazminatı ile ilgili redde ilişkin bölümün bozulmasına karar verildiğinden, bu aşamada davalılar vekilinin temyiz talebinin incelenmesi imkanı bulunmamaktadır. Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün kıdem tazminatı ile ilgili bölümünün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalılar vekilinin vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişen temyiz isteğinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 14,00 TL peşin harcın istek halinde davalılara ve 79,60 TL peşin harcın da istek halinde davacıya iadelerine 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.