Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2010/5948 · K. 2010/12298

6. Hukuk Dairesi         2010/5948 E.  ,  2010/12298 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, evlilik birliği içinde bozdurulan ziynetlerin bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili, tarafların boşandıklarını, evlilik birliği içinde yaptırdığı inşaatı tamamlayabilmek için davalının, müvekkiline düğünde takılan ziynet ve paraları alıp bozdurduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davalı tarafından bozdurulan ziynet ve paraların nakdi karşılığı olan 38.215 TL’nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı vekili ise davaya konu ziynetlerin davalının tasarrufunda kaldığını, bozdurulmadığını, söz konusu inşaatın müvekkiline ait daire ve arabanın satışından elde edilen para ile tamamlandığını, iddia edilen ziynetlerin bedel ve gramajlarının çok yüksek gösterildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, bilirkişi incelemesi doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının evlilik birliği içinde davalı koca tarafından alınıp bozdurulduğunu ileri sürmüş, davalı koca ise altınları almadığını, davacının tasarrufunda kaldığını savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz. Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evlilik birliği içinde elinden alınıp bozdurulduğunu veya evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır. Olayda, davacı kadın evlilik birliği içinde altınların davalı tarafça bozdurularak yaptırılan inşaatın masrafında kullanıldığını ve kendisine bir daha verilmediğini iddia etmiş, bu konuda tanık dinletmiştir. Davacının annesi dışındaki diğer tanıklar görgüye dayalı kesin bilgi vermemişler, davacıdan duyduklarını aktarmışlardır. Öte yandan davacı kadın, boşanma davasında mahkemeye sunduğu 06.11.2007 tarihli dilekçesinde, yapılan inşaatın daire satışından ve kiradan elde edilen paralar ile yapılıp bitirildiğini açıklamış, altınların bozdurulduğundan söz etmemiştir. Bu durumda iddianın kanıtlandığından söz edilemez Bununla birlikte davacı, dava dilekçesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya ziynetlerin rızası dışında elinden alınarak yapılan inşaatın masrafı için sarf edildiği konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.