Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/6032 · K. 2012/5695

11. Hukuk Dairesi         2010/6032 E.  ,  2012/5695 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.11.2009 tarih ve 2008/109-2009/309 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10.04.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av...... ile davalı ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin hijyenik ürünler ve kozmetik alanında faaliyet gösterdiğini, 03. sınıfta kullanılmak üzere tescilli ‘UNİ EXTRA QUALİTY+şekil’ markasının bulunduğunu, bu markanın ayırt edicilik nitelik kazandığını, müvekkilinin neredeyse tüm ürün skalasını taklit eden davalı şirketin ‘İDİL EXTRA QUALİTY+şekil ibareli markasının 03 ve 05 sınıf emtialarda kullanılmak üzere adına tescil için diğer davalıya başvuruda bulunduğunu, benzerlik olduğu gerekçesiyle müvekkilinin tescile yaptığı itirazın reddine karar verildiğini, markaların benzerliğinin açık bulunduğunu, müvekkili markasının ayırt edici hale geldiğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline, tescil edilen markanın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı TPE vekili, kararın yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı markası ile davalının başvurusu markasının asıl unsurunun ‘EXTRA’ ve ‘QUALİTY’ ibaresinden oluştuğu, bu ibarelerin İngilizce kelimeler bulunduğu, ‘daha fazla kalite’ anlamına geldiği, dilimizde yaygın kullanıldığı, herkesin kullanımına açık bulunduğu, 556 sayılı KHK’nin 7/1-a-c ve d maddelerine aykırı olduğu, mutlak ret nedenlerinin her aşamada dikkate alınacağı, ayrıca davalı şirketin başvurusun açıkça davacı markasına benzettiği, ibareleri aynı şekilde kullanıp, zemin rengini aynı renkte yer verdiği, yan unsurları da benzettiği, 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında karışıklığa neden olacağı, ayrıca taraflar arasında benzer şekilde davaların bulunduğu, kötüniyetli başvurunun hukuken korunamayacağı, 556 sayılı KHK’nin 8/1-b ve 35. maddeleri karşısında tanınmışlığın araştırılmayacağı gerekçesiyle TPE YİDK kararının iptaline, davalı markasının hükümsüzlüğüne ve ilan isteminin reddine karar verilmiştir. Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz itirazlarına gelince; hükmün ilanı talebi fer’i nitelikte bir istem olmasına ve bu istemin reddinin karşı taraf yararına vekalet ücreti verilmesini gerektirmemesine rağmen mahkemece yazılı şekilde davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de; anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir. SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 7 nci maddesinin hükümden çıkarılması suretiyle düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu durumu ile ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00'ar TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.