Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/644 · K. 2011/8122

11. Hukuk Dairesi         2010/644 E.  ,  2011/8122 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.11.2009 tarih ve 2009/526 - 2009/637 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin finansal kiralama sözleşmesiyle kiraladığı 4 adet uçak için davalıdan 750.000 USD tutarlı 7 adet teminat mektubu aldığını, 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu'nun 30 ncu maddesi gereğince finansal kiralama sözleşmelerinin her türlü vergi, resim ve harçtan istisna tutulduğu halde dava dışı Ulaştırma Vergi Dairesince talep edilen banka ve sigorta muameleleri vergisi (BSMV), pişmanlık zammı ve damga vergisi toplam tutarı 7.620,68 TL’nın davalı tarafından idareye ödenmesi sonrası bu miktarın müvekkilinden talep edilmesi üzerine itirazı kayıtla ödeme yapıldığını ancak 6802 sayılı Gider Vergileri Kanunu'nun 30. maddesi gereğince BSMV mükellefinin davalı banka olduğundan, müvekkilince yapılan bu ödeme nedeniyle davalının sebepsiz zenginleştiğini ve ödenmemesi gereken bir parayı ödemekle davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek, 7.620,68 TL’nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davaya konu ödemenin vergi dairesine yapılmasında müvekkilinin sadece aracı olduğunu, BSMV’nin vasıtalı vergi olduğundan sözleşmeyle müşteriye yansıtılmasının mümkün olup taraflar arasındaki sözleşme gereği müvekkilinden ödeme karşılığının istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre, BSMV’nin yasal mükellefinin bankalar olduğu, aralarındaki işlemin ise BSMV’den muaf bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 7.620,68 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 67,20 TL temyiz başvuru ve 453,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.