Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2010/6571 · K. 2011/2402

1. Ceza Dairesi         2010/6571 E.  ,  2011/2402 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : (KAHRAMANMARAŞ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi TARİHİ VE NO : 04.02.2010 - 291/33 SUÇ : Kasten Öldürme TEBLİĞNAME : 1-B/2010/233089 Ö.. A.. ile çocuk yaştaki İ.. G..'yü öldürmeye teşebbüsten, O.. B..'yi yaralamaktan sanıklar H.. D.. ve A.. D.., A.. D.. ile H.. D..'ı yaralamaktan sanıklar H.. S.. ile O.. B.., H.. D..'ı yaralamaktan sanıklar Ö.. A.., Y.. E.. ile İ.. G.., A.. D..'ı kasten yaralmaktan adıgeçen sanık İ.. G..'nün yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (KAHRAMANMARAŞ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.02.2010 gün ve 291/33 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahil-sanıklar vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar Ali ile H.İbrahim müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar Ali ve H.İbrahim haklarında duruşmalı, diğer sanıklar ile müdahil-sanıkların temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi. TÜRK MİLLETİ ADINA Sanıklar Ali ve Halil İbrahim müdafiinin, süresindeki temyiz süre tutum dilekçesini sanıklar müdafii sıfatıyla, süreden sonra verilen 11.03.2010 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesini ise içeriği yönünden katılan-sanıklar sıfatıyla verdiği anlaşılmakla, süresinden sonra katılan sıfatıyla yapılan temyiz istemi ile sanık İsmail'in babası Ç. G. tarafından yasal süreden sonra yapıldığı anlaşılan temyiz isteminin, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilerek; sanıklar Ali ve Halil İbrahim müdafii ile ayrı ayrı sanıklar İsmail ve Ökkeş müdafilerinin temyiz istemlerine göre, bu sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine hasren yapılan incelemede; 1-a) Sanık Ali'nin mağdur Oğuzhan’ı kasten yaralama ve sanık İsmail’in mağdur Ali’yi kasten yaralama suçlarından verilen adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet kararları, hüküm tarihi itibariyle CMUK’nun 305/1.maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, ayrı ayrı sanıklar müdafiilerinin bu suçlara yönelen temyiz istemlerinin CMUK’nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. b) Sanıklar Ali ve Halil İbrahim’in yaptıkları savunmalarının aynı yönde olması, olayda suç atma durumunun bulunmaması ve mevcut kanıt durumu karşısında, sanıklar arasında menfaat çatışması bulunmadığı kabul edilmiş ve tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir. 2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ali’nin mağdur Ökkeş’i öldürmeye teşebbüs ve mağdur çocuk İsmail’i öldürmeye teşebbüse yardım, sanık Halil İbrahim’in mağdur çocuk İsmail’i öldürmeye teşebbüs, mağdur Ökkeş’i öldürmeye teşebbüse yardım ve mağdur Oğuzhan’ı kasten silahla yaralama suçları ile sanıklar İsmail ve Ökkeş’in mağdur Halil İbrahim’i kasten silahla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar Ali ve Halil İbrahim müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik soruşturmaya, yasal savunmaya, delillerin hatalı takdir edildiğine, sanık Ali yönünden sübuta yönelen, sanıklar İsmail ve Ökkeş müdafilerinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Oluşa, kabule ve dosya içeriğine göre; kardeş olan sanıklar Ali ve Halil İbrahim’in olay tarihinde yanlarında çalışan küçük sanık Mustafa’nın sanık İsmail tarafından dövüldüğünü öğrendikleri, konuşmak üzere İsmail’in yanına gittikleri, İsmail’in yanında arkadaşları sanıklar Ökkeş, Yaşar ve Hüseyin’in de bulunduğu, sanıklar Ali ve Halil İbrahim ile sanık İsmail ve arkadaşları arasında çıkan tartışma ve kavga sırasında bıçakla karşılıklı birbirlerini yaraladıkları olayda; saldırıyı, özellikle bıçaklı saldırıyı önce hangi tarafın başlattığının belli olmaması karşısında sanıklar Ali ve Halil İbrahim lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması, sanıklar İsmail ve Ökkeş yönünden de bu durumun birlikte değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Ali ve Halil İbrahim müdafii ile ayrı ayrı sanıklar İsmail ve Ökkeş müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden kısmen re’sen de incelemeye tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanıklar Ali ve Halil İbrahim’e verilen cezaların miktarı ve tutuklu kaldıkları süre dikkate alınarak, sanıklar müdafiinin tahliye isteminin reddine, 19.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. 19.04.2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar A.. D.. ve H.. D.. müdafii Avukat .... yokluğunda 21.04.2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.