Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2010/6958 · K. 2010/14103

6. Hukuk Dairesi         2010/6958 E.  ,  2010/14103 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, 2003, 2004 ve 2006 yılları aralık ayları kira bedellerinin geç yatırılmasından kaynaklanan gecikme zammı ve faiz alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafindan temyiz edilmiştir. Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.1.1992 ve 1.1.2005 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmeleri konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. 1.1.2005 tarihine kadar geçerli olan 1.1.1992 tarihli kira sözleşmesinin özel şartlar 4. Maddesinde kira bedelinin aylık peşin olarak ayın ilk haftası sonuna kadar ödeneceği kiranın geç ödenmesi durumunda gecikilen süre için kanuni faiz alınacağı belirtilmiştir. 1.1.2005 tarihli kira sözleşmesinin 4. Maddesinde ise kira bedelinin 3'er aylık peşin her ayın ilk haftası sonuna kadar ödeneceği kira bedeli bu süre içerisinde ödenmezse gecikme zammı ve kanuni faiz ödeneceği belirtilmiştir. Özgür irade ile kararlaştırılan bu hükümler geçerli olup tarafları bağlar. Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında 4958 Sayılı SSK Kanunu’nun 19,maddesinde kira gelirlerinin de kurum gelirleri arasında sayıldığı belirtilerek 506 Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 80. maddesine göre süresinde ödenmeyen alacakların tahsilinde 6183 Sayılı Amme Alacakları Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un uygulanacağı, belirtilmiş ise de şahsi hak doğuran kira sözleşmesinde yer almayan bu düzenleme sebebiyle süresinde ödenmeyen kira bedellerinin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekir. Bu nedenle 1.1.1992 tarihli ve 1.1.2005 tarihine kadar geçerli olan ve şahsi hak doğuran kira sözleşmesinde gecikme cezası alınacağı belirtilmediğinden 1.1.2005 tarihine kadar olan süre için gecikme cezasına ilişkin talep edilen miktar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır. SONUÇ: Davalı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.