Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2010/7154 · K. 2011/7180

4. Hukuk Dairesi         2010/7154 E.  ,  2011/7180 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/04/2003 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davacılardan ...'in diğer temyiz itirazına gelince: Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davacılardan ...'in manevi tazminat isteminin bir bölümü kabul edilmiş; diğer davalı ...'in manevi tazminat istemi ise tümden reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur. Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nısfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Dava konusu olayların gelişimi, özellikle davalının polis merkezindeki 14.11.2002 günlü anlatımının içeriği ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı azdır. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacılardan ... yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. 3-Davacılardan ...'in diğer temyiz itirazına gelince: Davacılardan ..., eşi olan öteki davacı ... hakkında davalının ileri sürdüğü iddiaların kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir. Dosya içeriğinden; 14.11.2002 günlü anlatımında, davacılardan ...'in arızaları bahane ederek evine çağırıp kendisine cinsel tacizde bulunduğunu ileri süren davalının, savunma sınırlarını aşacak biçimdeki bu anlatımı nedeniyle hakaret suçundan yargılandığı, davalının anlatım tutanağında geçen bu sözleri söylemediğine ilişkin kanıt bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davacılar ile aynı apartmanda oturan davalının, davacılardan ... hakkında ileri sürdüğü iddialar, onun eşi olan diğer davacı ...'in kişilik haklarına saldırı oluşturur. Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacılardan ... yararına da uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, iddia ve kanıtlar eksik değerlendirilip istemin tümden reddedilmiş olması doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılardan ... yararına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle diğer davacı ... yararına BOZULMASINA; davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.