Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/7212 · K. 2011/17573

11. Hukuk Dairesi         2010/7212 E.  ,  2011/17573 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2009 tarih ve 2008/68-2009/353 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalının ''MAXER'' ibareli marka başvurusuna, müvekkilinin ''MAX'' ibaresi taşıyan tescilli markaları gerekçe gösterilerek yapılan itirazın TPE YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkilinin ''MAX'' ibareli tanınmış markaları ile davalının başvurduğu markanın benzer olduğunu, aynı sınıfta yer alan ürünler üzerinde tescil talep edildiğini, davalı başvurusunun tanınmış max markası ile iltibasa sebebiyet verebileceğini belirterek 2007-M-7755 sayılı YİDK kararının iptaline, davalı başvurusu tescil edilmiş ise hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiş, 04.02.2009 havale tarihli ıslah dilekçesi ile önceki taleplerine ek olarak ''MAX'' ibareli markasının tanınmışlığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı TPE vekili, dava konusu YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, markaların benzer olmayıp, iltibas tehlikesinin bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. Diğer davalı usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davalı marka başvurusunun eksik belgelerin tamamlanmaması dolayısıyla hükümden düştüğü, başvuruya konu 32.01 sınıfındaki biralar ve bira yapımında kullanılan preparatlar dışında kalan diğer ürünler yönünden ortalama tüketici nezdinde markalar arasında karıştırılma ihtimaline yol açacak derecede benzerlik bulunduğu, ancak 32.01 sınıfında yer alan bira ve bira yapımında kullanılan preparatlar ile davacının tanınmışlığını ileri sürdüğü dondurma cinsi ürünler arasında büyük sektörel farklılık bulunduğu, ortalama tüketici kitlesinin farklı olduğu, bu ürünlerle sınırlı olmak üzere davacı markalarının ayırtedicilik karakterinin ve itibarının zedelenmediği, haksız yarar sağlama koşullarının oluşmadığı, davacının ıslah dilekçesi ile talep ettiği tanınmışlığın tespiti isteminin usul açısından yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.