Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2010/7255 · K. 2011/195

7. Hukuk Dairesi         2010/7255 E.  ,  2011/195 K. "İçtihat Metni" Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Kadastro sırasında 18 parsel sayılı 19375 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu ve vergi kayıtlarına dayanılarak Hüsamettin Barkın adına tespit ve hükmen Edda Anna Bensussan ve Rafael Bensussan adlarına tescil edilmiş, son olarak, satış suretiyle davalı ...'a intikal etmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak ve miras bırakanı aleyhine açılan tapu iptali davası ile daha sonra açılan tescil davası sonucunda verilen kararların yok hükmünde olduğunu, ayrıca tapuda yapılan satışların da muvazaalı olduğunu öne sürerek dava konusu taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir. Davalı taraf kesin hükme dayanmıştır. Mahkemece dava konusu 18 parsel sayılı taşınmazın dayanılan İstanbul 8.Asliye Hukuk Mahkemesinin 6.5.1971 tarih 1967/222-1971/346 E-K sayılı ve Şişli 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.12.2002 tarih 1997/51-2002/2265 E-K sayılı kesin hükümlerin kapsamında kaldığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuştur. Dava konusu taşınmazın, davalı tarafın dayandığı kesin hükümlerin kapsamında kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Kural olarak kesin hüküm, kamu düzenine ilişkin, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır. Öte yandan, aynı taşınmazla ilgili olarak kesin hükmün varlığı halinde sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur. Mahkemece bu hukuksal olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı ...’ün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 23,90 TL temyiz harcının davacı taraftan alınmasına, 20.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.