Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2010/7614 · K. 2012/5756

2. Ceza Dairesi         2010/7614 E.  ,  2012/5756 K. "İçtihat Metni" Tebliğname No : 4 - 2008/91245 MAHKEMESİ : Kurucaşile Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 15/11/2007 NUMARASI : 2007/37 (E) ve 2007/76 (K) SUÇ : Kasten yaralama, geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I-Sanıklar M.. B.. ve S.. E.. hakkında geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanıklar M.. B.. ve S.. E.. hakkında kasten yaralama suçundan alt sınırdan hüküm kurulurken gösterilen “ ...suçun işleniş biçimi ve yaralamanın niteliği ” şeklindeki gerekçe ile aynı sanıklar hakkında geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçundan 5237 Sayılı TCK'nun 116/4.maddesi gereğince alt sınır aşılarak hüküm kurulurken gösterilen “ Kastamonu ilinden kalkarak araçları ile geldikleri küçük köy içerisinde geceleyin yaşlı iki şahis ile kızlarının ikamet ettiği eve kapıyı kırmak suretiyle girdikleri gözönüne alındığında sanıkların kastlarının yoğunluğu, suçun işleniş biçimi..” şeklindeki gerekçe arasında çelişki bulunmadığı gibi yasal, yeterli olduğu kabul edilerek tebliğnamedeki (1) no.lu bozma düşüncesine, sanıklar hakkında 5237 Sayılı TCK'nun 116/4.maddesi gereğince belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasından aynı yasanın 119/1-c .maddesi gereğince bir misli artım sonucu bulunan miktarın “2 yıl 12 ay hapis” yerine “3 yıl hapis” olarak belirlenmesi, aynı yasanın 62.maddeleri gereğince 1 / 6 oranında indirim sonucu bulunan sonuç cezanın aynı yasanın 61/6.maddesine de uygun şekilde “2 yıl 6 ay hapis ” olarak doğru olarak hükmedilmiş olması karşısında, sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamedeki (2) no.lu bozma düşüncesine karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması mahallinde gerekçeli karara eklenmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden tebliğnamedeki (3) no.lu bozma düşüncesine katılınmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre M.. B.. ve S.. E..'in temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, II-Sanıklar M.. B.. ve S.. E.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itiazlarının incelenmesinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanıklara yüklenen kasten yaralama suçundan doğan herhangi bir maddi zarar olmadığı gibi katılanların bir tazminat taleplerinin de bulunmadığı, sanıklardan M.. B..'nun sabıka kaydının silinme koşullarının oluştuğu, diğer sanık S.. E.. 'in sabıkasına konu hükümlülüğünün ise karşılıksız çek keşide etmek suçundan 3167 Sayılı Çek Kanunun 16/1.maddesi gereğince cezalandırılmasına ilişkin olduğu ancak; 31.01.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 Sayılı Yasanın 3.maddesi ile değişik 5941 sayılı yasanın 5.maddesine göre karşılıksız çek keşide etmek eylemleri “ çek keşide etmekten yasaklılık ” idari cezasına dönüştürülmesi karşısında 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun her iki sanık yönünden bulunduğu anlaşılmakla sanıklar hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “kasten yaralama suçundan kaynaklı masraf ve zararlarını gidermemiş olmaları sebebiyle ” biçimindeki gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş sanıklar M.. B.. ve S.. E..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.