Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2010/8003 · K. 2011/7933

4. Hukuk Dairesi         2010/8003 E.  ,  2011/7933 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/02/2004 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2- Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, davalının haksız eylemi ile 120 gün ... ve güçten kalacak şekilde yaralanan davacının arazilerini işleyememesinden kaynaklanan zirai gelir kaybı zararı ile manevi tazminat talebinden ibaret olup davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz olunmuştur. a-Yol açma meselesi yüzünden meydana gelen olayda davalı, davacının haksız tahrikinin tesiri altında tabanca ile davacıyı 120 gün ve gücünden kalacak şekilde yaralanmıştır. ... Ağır Ceza Mahkemesi, tahrik altında kasten yaralama suçunu işlediği gerekçesi ile davalının cezalandırılmasına karar vermiştir. Mahkumiyet kararı Yargıtay tarafından onanmak sureti ile kesinleşmiştir. Ceza mahkemesinin kararı ile de sabit olduğu üzere davacı, davalının haksız eylemi sonucu 120 gün ... ve gücünden kalacak şekilde yaralanmıştır. Davacı yaralanması sebebi ile zirai kazanç kaybını dava etmiştir. Ancak zirai kazanca yönelik zarar verici bir eylem söz konusu olmadığından ve davacının da işçi temini yolu ile zirai faaliyete devam edilebilmesinin mümkün olduğundan zirai kazanç kaybının dava edilmesi, mahkemece de talebin kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamıştır. Davacı, dava konusu olaylar nedeni ile, maddi tazminat olarak, ancak işgöremezlik tazminatı talep edebilir. Açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın bu yönden bozulması gerekmiştir. b-Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Dava konusu olayın oluşumu, tarafların kusur/tahrik durumu, olay tarihi ve yukarıda belirtilen ilkeler birlikte gözetildiğinde davacı yararına hükmolunan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha az miktarda manevi tazminata karar verilmek üzere kararın bu yönden gerekmiştir. SONUÇ, Temyiz olunan kararın yukarıda (2 a ve b) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının 1 nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.