Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2010/8684 · K. 2010/14548

6. Hukuk Dairesi         2010/8684 E.  ,  2010/14548 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İzmir 5.İcra Mahkemesi İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı alacaklılar tarafından davalı borçlular hakkında 2.335.-TL kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalıların itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece 835.-TL asıl alacak, 33.62.-TL faiz toplam 868.62.-TL üzerinden itirazın kaldırılmasına, tahliyeye 835.-TL'nin %40 oranında icra inkar tazminatının davacılara verilmesi üzerine karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir. Davacılar 7.1.2010 tarihinde başlatmış oldukları icra takibinde sözlü sözleşmeye dayanarak 2007 Mayıs ila Eylül ayı kirası aylık 350.-TL'den, 2008 Ekim ay kirası 375.-TL, 2009 Mart ayı kira farkı 120.-TL, 2009 Nisan, Mayıs, Haziran ayları kira farkları her ay için 70.-TL, 2009 Temmuz ayı kirası 420.-TL 2009 Ağustos, Eylül kira farkları her ay için 70.-TL, 2009 Ekim kira farkı 85.-TL, 2009 Kasım, Aralık her ay için kira farkı 70.-TL, 2010 Ocak kirası 420.-TL, 2010 Şubat kirası 420.-TL'den toplam 2.335.-TL kira parasının tahsilini istemiştir. Davalılar süresinde icra müdürlüğüne yapmış oldukları itirazında aylık kiranın 350.-TL olduğunu, kiraları ödediklerini bildirmişlerdir.Davacı alacaklılar İcra takibinde sözlü kira sözleşmesine dayanmış olup, aylık kiranın 2008 yılı için 375 TL, 2009 ve 2010 yılı için 420 TL olduğunu İİK'nun 269/b maddesinde yazılı nitelikte bir belge ile kanıtlayamamışlardır. Bu durumda aylık kiranın davalıların bildirdiği 350.-TL olduğunun kabulü gerekir. Ayrıca takip tarihi dikkate alındığında Şubat 2010 kira parasının henüz istenebilir hale gelmediği görülmektedir. Mahkemece Şubat 2010 ay kirası hesaba katılmayarak aylık kiranın 350.-TL olduğu kabul edilerek ve ödemeler de dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.