Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2010/8900 · K. 2012/374

7. Ceza Dairesi         2010/8900 E.  ,  2012/374 K. "İçtihat Metni" 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'na aykırılık suçundan sanık ...'in, 2863 sayılı Kanun'un 65/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 52.maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 4.000 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. Maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 231/8 maddesi uyarınca sanığın 5 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına, aynı Kanun'un 231/8-c maddesi uyarınca sanığın fidan dikim mevsimi olarak bilinen 2008 Ekim ve Kasım ayları içerisinde Kaymakamlıkça gösterilecek Çivril sınırları içerisinde bir yere, masrafı kendisi tarafından karşılanmak kaydıyla 15.000 adet çam fidanı diktirme yükümlülüğüne tabi tutulmasına dair Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 10/06/2008 tarihli ve 2007/179 esas, 2008/318 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 16.06.2010 gün ve 39256 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2010 gün ve KYB. 2010/160775 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, "fidan diktirme" mükellefiyetinin para sarfı ile yerine getirilebilecek maddi bir edim ihtiva ettiği, hakim ceza ve mükellefiyet tayininde takdir yetkisini haiz ise de bu takdirini kanundaki ilkeler çerçevesinde kullanmak durumunda olduğu, işlenen suçla ilgisi olmayan hükümlünün ıslahı amacına hizmet etmeyen "fidan diktirme" mükellefiyetine hükmedilemeyeceği, Hükümde dikim alanı olarak ilçe sınırlanının öngörülmesi, infazla ilgili yasal görevi olmayan Kaymakamlık Makamına fidan dikilecek yer gösterme vecibesi yüklenmesi, fidan cinsi ve dikim zamanı gibi ayrıntılara yer verilmesi suretiyle infazın kısıtlandığı, Gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, hükmün konusuna, Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan Daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.