Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2010/914 · K. 2012/20560

6. Ceza Dairesi         2010/914 E.  ,  2012/20560 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Adli sicil kayıtlarına göre kasıtlı suçlardan hükümlülükleri bulunan sanıklar hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanık ...'ın soruşturma aşamasında yakalanamadığı, kovuşturma aşamasında gıyabi tutuklama kararı üzerine yakalandığı ve sorgusunun yapıldığı, sorgusunda suçlamayı reddettiği, “Diğer sanık ... ile aralarındaki eskiye dayanan husumetlerinin bulunduğunu, bu nedenle kendisine iftira attığını” savunduğu, sanık ...'ın da aşamalarda “Suçu birlikte işlediklerini” anlattığı, yakınanın ise kolluktaki ifadesinde “Evine giren ve hırsızlık yapanların iki kişi olduklarını, birinin sanık ... olduğunu teşhis ettiğini, diğerinin yüzünü göremediğini” belirtmiş olması karşısında; sanık ... hakkında, diğer sanığın suç isnadından başka savunmasının aksini kanıtlayacak şekilde kuşkudan uzak, hukuka uygun, kuvvetli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi, 2- Yakınanın anlatımına göre, yerden 150 santimetre kadar yükseklikte bulunan ahşaptan yapılmış pencerenin sert cisimle zorlanmak suretiyle açıldığının anlaşılması ve bu hususun kolluk görevlileri tarafından düzenlenen görgü tespit tutanağı ile de doğrulanmış olması karşısında; olay yerinde keşif yapılarak zorlanmak suretiyle açılan pencerenin sağlam ve dayanıklı olup olmadığına ilişkin incelemede bulunulmadan, bu doğrultuda pencerenin ve varsa kilit düzeneğinin sağlam ve dayanıklı vasıfta olup olmadığına ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde denetime olanak verecek biçimde gösterilip tartışılmadan; gerekçede “Pencerenin bıçakla zorlanmak suretiyle açıldığı”, hüküm bölümünde ise “Sağlam kilidi kırmak suretiyle” yazılması ile yetinilerek eksik inceleme ile yazılı biçimde 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesi ile uygulama yapılması, 3- Sanık ...’ın adli sicil kaydında yazılı olan Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 18.12.2000 gün 1714-1777 sayılı kararına konu olan erteli ağır (adli) para cezasının, 765 sayılı TCK’nın 95/2 .maddesi gereğince aynen infazı konusunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 4- Sanık ...’ın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1 ya da 492/1, 522/1 (pek hafif değer), 59/2, 95/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 62/1, 53, 116/1-4, 119/1-c, 62/1, 53, (mala zarar verilmiş ise 151/1, 62, 53) maddelerinde öngörülen cezaların türü, alt ve üst sınırları bakımından, konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçları yönünden 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen “uzlaşma” hükmü de değerlendirilerek sonucuna göre, anılan Yasanın 7/2,5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, 765 sayılı TCK hükümlerinin sanık lehine olduğunun kabulünde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan kısmen yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.