Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2010/9215 · K. 2012/11026

11. Hukuk Dairesi         2010/9215 E.  ,  2012/11026 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.03.2010 tarih ve 2009/65-2010/75 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26.06.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ..... ile davalı Bahçıvan Gıda San.ve Tic.A.Ş. vekilleri Av...... ve Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, tanınmış tescilli "pınar" markasının sahibi olan müvekkilinin “pınar beyaz”,“pınar beyaz&dizayn”,“beyazım” ibareli markaların da sahibi bulunduğunu, aynı sektörde faaliyet gösteren davalı şirketin “sütbeyaz” ibaresini tescil talebinde bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazlarının en son YİDK kararı ile reddedildiğini, oysa tescili istenen “sütbeyaz” ibaresinin esas unsurunun “beyaz” olduğunu, bu başvurunun müvekkil markası ile ayırt edilemeyecek kadar benzer bulunduğunu, müvekkilinin “beyaz” ibaresini davalının tescil ettirmek istediği sınıflarda uzun yıllardır kullandığını ve ayırt edici hale getirdiğini, aynı tür başvurular için hükümsüzlük kararları verildiğini ve bu kararların kesinleştiğini, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun 2008-M-6747 sayılı kararının iptali ile tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı TPE vekili,davacı markaları ile davalı markasının aynı ya da benzer olmadığını ve karıştırılma ihtimalinin de bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı şirket vekili, müvekkili başvurusu ile ilgili TPE. YİDK kararının hukuka uygun olduğunu, başvurusu yapılan markanın şekil markası olup “sütbeyaz” ibaresinin bu kompozisyonun önemli bir parçasını oluşturduğunu, davacı markaları ile müvekkil başvurusunun yazılış, okunuş, görsel, işitsel olarak farklı olduğunu, başvurunun davacı markasını hiçbir şekilde çağrıştırmadığını, bir rengin bir kişinin inhisarına verilemeyeceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davalı şirketin 24.08.2007 tarihinde “Peynirin Bahçesi BAHÇIVAN Sütbeyaz” ibaresini marka olarak tescili istemiyle davalı TPE’ne başvuruda bulunduğu, tescil kapsamında 29, 30 ve 43. sınıfların olduğu, davalı şirket başvurusunun asıl unsurunun "sütbeyaz" sözcüğü olduğu, zira başvurudaki oransal olarak oldukça küçük yazılan "Peynirin Bahçesi" ilavesi, tescil kapsamındaki peynirler yönünden doğrudan cins/vasıf belirten ifadeler olduğundan tanımlayıcı, ayırt ediciliği bulunmayan, aynı alanda faaliyet gösteren herkesin kullanımına açık bırakılması gereken tali unsur mahiyetinde bulunduğu, "BAHÇIVAN" kelimesinin ise davalının şemsiye ya da lider markası olup, mal veya hizmetlerden çok işletmeye işaret ettiği, davacının 99/16596 sayılı markasında asıl unsurun aynı zamanda davacının lider markası ve ticaret unvanının ayırt edici ilavesi olan "PINAR" sözcüğü olduğu, anılan ilaveler nedeniyle, başvuru ile itiraza dayanak markalar aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer sayılmazlar ise de, genellikle ürün ve markalarını yan yana görme imkanı bulunmayan ortalama tüketicide bıraktıkları genel intiba, görünüm, okunuş ve anlam olarak benzer oldukları, başvuru kapsamında yer alan 29/01, 02, 05, 06, sınıf ve alt gruplar ile 30. sınıfın tamamındaki gıda ürünü alıcılarından oluşan ortalama tüketici profilleri, bu malların üretim ve dağıtım kanalları, satış noktaları, satın almaya ayrılan süre, alım sıklığı, birbirileri yerine ikame olanağı itibariyle, itiraza dayanak 98/13222, 98/4781; 99/16596, 2000/4179; 103490, 2001/5921, 2005/37670 sayılı markaların kapsamlarındaki mallar ve hizmetler ile aynı yada benzer olduğu, bu nedenle başvuru kapsamında kalan 29 ve 30. sınıftaki mallar ile itiraza mesnet markaları taşıyan malların veya sunulan hizmetlerin aynı firmaya ait olduğu veya aralarında ticari, idari bir bağlantı bulunduğu yanılgısına sebep olacağı, KHK'nın 8/1-b bendi anlamında karıştırılması ihtimali bulunduğu, 43/02 "geçici konaklama hizmetleri (gündüz bakımı, kreş hizmetleri, huzurevi hizmetleri dahil) 43/03 "hayvan bakım evleri" hizmetleri ise tamamen farklı sektöre ait bulunduğu, bu nedenle ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma olasılığı mevcut olmadığı, davacıya ait "PINAR BEYAZ" ve "BEYAZIM" ibareli markaların KHK’nin 8/4 hükmü anlamında tanınmış olduğu yönündeki delillerin bu iddiayı kanıtlar yeterlikte görülmediği dolayısıyla, farklı olduğu kabul edilen hizmetler yönünden de KHK'nin 8/4 ncü madde hükmünde belirlenen tescil engeli yada hükümsüzlük nedeninin gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne,TPE YİDK’nun 2008-M-6747 sayılı kararının başvuru kapsamındaki 29. ve 30. sınıfa dahil mallar yönünden kısmen iptaline, markanın 29 ve 30. sınıflara dahil mallar yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı şirkete verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflaran ayrı ayrı alınmasına, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.