Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2010/9320 · K. 2011/4816

(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/9320 E.  ,  2011/4816 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, dava dışı ...’ın idaresindeyken meydana gelen tek taraflı kazada hasarlandığını, başvuruya rağmen davalı sigorta şirketinin ödeme yapmadığını belirterek, 1.935.00 TL’nın, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, sigortalı araç, ehliyetnâmesiz ve alkollü davacı tarafından kullanılırken kazanın meydana geldiğini, hasarın teminat dışında kaldığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kaza sırasında araç sürücüsünün ehliyetnâmeli ve alkolsüz ... olduğu, alkollü veya ehliyetsiz sürücü tarafından kullanıldığının ve münhasıran alkolün etkisiyle kazanın meydana geldiğinin davalı sigorta şirketince ispatlanamadığı, rizikonun sigorta teminatı kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 1.662.05 TL’nın 02.09.2004 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir. 1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Kasko Sigortası Genel Şartları’nın B.3.1 maddesi uyarınca, davalı sigortacının temerrüde düştüğü tarih 02.09.2006 olup, bu tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, mahkemece, kazadan bile önceki 02.09.2004 tarihinin esas alınması doğru değil, bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 1. bendindeki “02.09.2004” ibaresi hükümden çıkartılarak, yerine “02.09.2006” ibaresinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 81,57 TL kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına 16.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.