Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2011/10329 · K. 2011/10732

4. Hukuk Dairesi         2011/10329 E.  ,  2011/10732 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vd. vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... mirasçıları ... ve ... aleyhine 24/01/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle davalılardan ... ve ... ... ve ... ... ve ... ...'in temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Davalılar ..., ... ..., ..., ... vekili tarafından verilen 27/09/2011 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçildiği anlaşılmaktadır. Şu halde anılan davalıların temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmelidir. 2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar ..., ... ..., ... ... ile ... ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 3-Davalılar ..., ... ..., ... ... ile ... ...'in diğer temyiz itirazlarına gelince: Dava, desteğin 17/08/1999 depreminde ölümü nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Dava konusu olayın oluşu, olayın gerçekleştiği tarih ve davacıların sayısı ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar ..., ... ..., ... ... ile ... ... yararına BOZULMASINA, davalılar ..., ... ..., ... ... ile ... ...'in diğer temyiz itirazlarının (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ... ..., ..., ...'un temyiz dilekçelerinin reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.