Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2011/11094 · K. 2012/1639

6. Ceza Dairesi         2011/11094 E.  ,  2012/1639 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ... ve savunmanına duruşma günü bildirir davetiye ile birlikte Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tebliğnamesinin gönderildiği, ancak dönen her iki davetiyeye verilen meşruhata göre muhatapların adresten taşındıkları anlaşılmakla, sanık savunmanı Av....'ın yeni adresinin tespiti için İstanbul Barosu Başkanlığına yazılan yazıya verilen cevapta savunmanın başka bir adresinin bulunmadığı tespit edilmekle, sanık savunmanı ile şifaen yapılan telefon görüşmesinde müvekkilinin kendisine bilgi vermediğini, ancak duruşmaya katılmasını isterse katılabileceğini beyan etmekle söz konusu durum tutanak altına alınmış olup, tayin edilen günde duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ...'in tekerrüre esas olan ve geçmiş hükümlülüklerinin en ağırı olan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 1999/1182-2005/343 sayılı ilamı yerine daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları ile teblignamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın “53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlar çıkarılarak” yerine 53. maddeyle ilgili olarak ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.02.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.