Yargıtay 18. Hukuk Dairesi · E. 2011/1118 · K. 2011/2905

(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1118 E.  ,  2011/2905 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Dava dilekçesinde, davalı tarafça anataşınmazın onaylı mimari projesine aykırı yapılan değişikliklerin eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının mimari projeye ve yönetim planına aykırı olarak bağımsız bölümünün her iki balkonunu kapatmak suretiyle yaptığı el atmanın önlenmesini ve balkonların eski hale getirilmesini istemiştir. Mahkemece davalının salon balkonuna yaptığı PVC doğramanın sökülerek eski hale getirilmesine, panjurların sökülerek eski hale iadesi isteminin reddine karar verilmiştir. 1-Kat Mülkiyeti Yasasının 19 uncu maddesinin ilk fıkrasında, kat maliklerinin anayapının bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur oldukları öngörülmüş, maddenin ikinci fıkrasında da, kat maliklerinden birisinin, bütün kat maliklerinin rızası olmadıkça, anayapının ortak yerlerinde onarım, tesis ve değişik renkte dış badana veya boya yaptırması yasaklanmıştır. Yargıtay uygulamalarında, güneş ve rüzgardan korunulması bakımından zorunlu bir ihtiyaç olarak görüldüğünden salt bu ihtiyaç için olmak üzere, balkon ve pencerelerde panjur yapılmasının, bina ile bütünlenen sabit bir tesis niteliğinde olmaması ve de basit sistemde, binada hasar yapmadan kolaylıkla sökülebilen bir güneşlik özelliğinde olması koşulu ile Kat Mülkiyeti Yasasına aykırılık oluşturmayacağı ilkesi benimsenmiştir. Belirtilen nitelikteki bir panjurun balkon veya pencerelere yapılmış olması, anayapının dış görünümünü (estetiğini) bozmadığı (diğer bağımsız bölümlerin dağ, orman deniz vb. gibi özel bir manzarasını kapatmadığı) sürece ortak yerlere müdahale niteliği taşımaz.Ancak, balkon ve pencere ile bütünleşecek şekilde sabit bağlantılı olarak kurulan, imal edildiği malzemesinden yapılmış kasa ve çerçevelerin içerisine oturtulup, bunların içinde aşağı-yukarı hareket ederek üst kısımda (çerçeve yerinde sabit kalarak) katlanıp toplanabilen, gerektiğinde ileri doğru çerçevesiyle birlikte hareket edebilen ve benzeri yapıda olduğu takdirde, panjur, ortak yere müdahale oluşturan sabit tesis niteliğinde kabul edilmelidir. Özellikle balkonlarda, kapalı mekan oluşturmak amacıyla, balkonun belirleyici unsurlarından olan korkuluğun (duvar, parmaklık vs.) sökülmek ya da üzeri kapatılmak ve de köşelere yukarıdan aşağıya iki yanlı geniş şerit veya çerçeve koymak suretiyle balkon özelliğini kaybettirecek şekilde kurulan panjurların, binanın estetiğini de bozan, yasaya ve projeye aykırılık teşkil eden sabit bir tesis olduğu kuşkusuzdur. Mahkemece, yukarıda belirtilen ilke ve hususlar gözönünde tutularak bilirkişiden davalıya ait A/12 Blok 9 numaralı bağımsız bölümün arka balkonundaki panjurun yukarıda belirtilen hususlarla ilgili fotoğraflı ve krokiye bağlanmış ayrıntılı ek rapor alınması ve bunların uygunluğu da denetlenip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak bu husustaki istemin reddine karar verilmesi, 2-İcra İflas Yasasının 30. maddesinde bir işin yapılmasına (yerine getirilmesine) ilişkin ilamların ne şekilde infaz edileceği açıkça hükme bağlanmış olup; somut olayda mahkemece davalının dava konusu edilen elatmasının önlenmesi ve kendisine tanınan süre içerisinde bu yeri eski hale getirmesine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken "eski hale getirme için gerekli 150 TL’nin söküm masrafları için harcanmak üzere davacıdan alınarak yöneticiye verilmesine" karar vermek suretiyle infaz aşamasında yapılacak işleri de kapsar biçimde ve davalı tarafın sorumlu olduğu bu masrafları davacı tarafa yükleyecek şekilde hüküm kurulması, Doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.