Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2011/120 · K. 2011/80

(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/120 E.  ,  2011/80 K. "İçtihat Metni" Sarkıntılık, şartlı tehdit, hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlaline teşebbüs suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; şartlı tehdit ve hakaret suçlarından beraatine, diğer suçlardan mahkûmiyetine dair Çine Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.11.2006 gün ve 2005/691 Esas, 2006/619 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle şartlı tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat hükümler; usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA, Sanık hakkında sarkıntılık ve konut dokunulmazlığını ihlale teşebbüs suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelenmesine gelince; Dosya içeriği, savunma ve özelikle sanığın Cumhuriyet Başsavcılığında mağdurenin kendisine samimiyet ifadeleri içeren telefon mesajı gönderdiğine ilişkin beyanı ve bu mesajın mağdureye ait cep telefonundan gönderildiğinin belirlenmesi karşısında; bu eylemlerin arkadaşlık ilişkisinden kaynaklanıp suç oluşturmayan fiiller olduğunun anlaşıldığı; yine dosya içeriğine, savunmaya ve tanık anlatımlarına göre, arkadaşı olan mağdure ile konuşmak için ayağını kapı aralığına koyduğu belirlenen sanığın bu eyleminde de konut dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeyerek her iki suçtan beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, Kabul ve uygulamaya göre de; Sarkıntılık suçundan, tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanığın 5237 sayılı TCK.nun 105/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararda 765 sayılı TCK.nun 421. maddesinden hüküm kurulması suretiyle hükmün karıştırılması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.